BREDA - NAC - Willem II is al tientallen jaren een beladen duel, vaak met veel (harde) strijd. In de dertiende competitieronde van de eredivisie was daar zondag geen sprake van. Voor eigen publiek won NAC met 4-0. Een score die nog veel hoger had kunnen uitvallen.

Tegen een buitengewoon tam Willem II kon NAC voor eigen publiek de derby voor rust al beslissen. Na 45 minuten stond de eindstand al op het bord door doelpunten van Kurt Elshot, Kees Kwakman, Matthew Amoah en Leonardo. De een nog mooier dan de andere.

Schorsing

Elshot speelde dit seizoen pas vijf minuten als invaller. De back met het verwoestende schot moest in de basis starten wegens de schorsing van Robbert Schilder voor een rode kaart tegen VVV.

Op links nog wel. Aan schotkracht bleek hij niets te hebben ingeboet. In de 14e minuut trapte hij diagonaal raak met zijn rechtervoet, 1-0.

Leven

Bij de vroege achterstand leek het leven helemaal verdwenen uit het spel van Willem II. De aanvallen hadden totaal geen dreiging en smoorden meestal kort achter de middenlijn.

NAC drukte na een half uur en palmde de drie punten voor het rustsignaal binnen. In de 36e minuut rondde Kwakman een vrije trap van Anthony Lurling af.

In de 41e minuut zette Amoah de kroon op een aanval over driekwart veld langs vijf schijven. In de 45e minuut pikte Leonardo zijn goaltje mee na een solo van Donny Gorter, 4-0.

Tien

''Tien'', riepen ruim 17.000 NAC-fans de Bredase spelers na op weg naar de kleedkamer. Zo ver kwam het niet. Enerzijds omdat Willem II zich na rust feller verzette en nog iets aan de stand wilde doen. Anderzijds omdat NAC de benen spaarde voor de volgende wedstrijden.

Willem II kreeg een veldoverwicht, overigens zonder gevaarlijk te worden. NAC counterde met showvoetbal naar mooie kansen. Vooral voor Amoah. De spits had zeker nog drie keer kunnen scoren, maar hij trof de paal, doelman Maikel Aerts en de lat toen hij eigenlijk niet kon missen.

De fans waren niet boos, zij troostten hem met gezang. Boos waren ze ook niet dat er geen doelpunten meer vielen, want er was evengoed veel te genieten.