Verkiezingsupdate VS Trump neemt 'oorlogshitser' Liz Cheney onder vuur
Tot de Amerikaanse presidentsverkiezingen op 5 november praat NU.nl je dagelijks bij over de laatste ontwikkelingen. Met vandaag: waarom Donald Trump het vuur opent op Liz Cheney en enkele hoopgevende berichten voor Kamala Harris over de economie.
Waarom Trump aan slot van campagne Liz Cheney 'onder vuur neemt'
Het zal niemand zijn ontgaan dat Trump in de afgelopen dagen de aanval heeft geopend op Cheney, de voormalige Republikeinse afgevaardigde die nu campagne voert voor Harris. Trump noemt haar een "oorlogshitser" en zei dat ze zelf maar moest gaan vechten, in plaats van Amerikaanse militairen "in de muil van de vijand te sturen".
Hij zorgde voor veel ophef door te zeggen: "Laten we haar een geweer geven. En dat ze daar dan staat, terwijl er uit negen geweerlopen op haar geschoten wordt. Oké, laten we eens kijken hoe zij zich dan voelt." Cheney zegt dat als een doodsbedreiging te beschouwen en Justitie in Arizona onderzoekt of dat inderdaad het geval is. Maar even los daarvan: waarom neemt Trump haar eigenlijk op de korrel in de laatste dagen van de campagne?
Dat zal iets te maken hebben met de circa 400.000 islamitische en Arabische Amerikanen die in de swingstaat Michigan wonen en daar op 5 november het verschil kunnen maken. Islamitische en Arabische kiezers stemmen doorgaans op de Democraten, maar dit jaar staan ze voor een moeilijke keuze. Velen van hen kunnen het niet opbrengen om Harris te steunen, omdat zij als vicepresident deel uitmaakt van een regering die volgens hen medeplichtig is aan het geweld dat Israël gebruikt in Gaza en Libanon. Dat biedt kansen voor Trump.
De Republikeinse kandidaat bezocht vrijdag de stad Dearborn, waar een meerderheid van de inwoners van Arabische afkomst is, en hield 's avonds een rally in Warren, een buitenwijk van Detroit. "Veel islamitische en Arabische Amerikanen hebben vrienden en familie in het Midden-Oosten, en Kamala voert campagne met oorlogshitsers zoals Liz Cheney", zei hij tijdens die bijeenkomst. "Ze willen de stemmen van Arabische Amerikanen, ze willen de stemmen van moslims. En dus kiest ze Liz Cheney, terwijl haar vader het Midden-Oosten praktisch heeft vernietigd. Volgens mij pakt dat niet zo goed uit."
"Als Kamala wint, wachten ons slechts dood en vernietiging, want zij is de kandidaat van eindeloze oorlogen. Ik ben de kandidaat van de vrede", stelde Trump. "Ik ben vrede."
Wat betreft de economie lijkt Harris er wat beter voor te staan dan voorheen
Een gebrek aan ophef kun je het slot van de presidentscampagne niet verwijten. Wie of wat precies kan gelden als "vuilnis", Cheney en geweren - de ruzies volgen elkaar in noodtempo op. Je zou bijna vergeten dat de gemiddelde Amerikaanse kiezer zich toch echt meer zorgen maakt over wat er moet worden afgetikt bij de benzinepomp of in de supermarkt. En juist op dat front lijkt er wat hoopgevend nieuws te zijn voor Harris.
In de afgelopen maanden lieten peilingen steevast zien dat kiezers meer vertrouwen hebben in Trump als het om de economie gaat. Dat is nog steeds het geval, maar in de laatste ronde van de peilingen lijkt Harris haar achterstand deels te hebben ingelopen.
Het kan niet vaak genoeg benadrukt worden: peilingen zijn niet nuttig om de einduitslag van deze race te voorspellen. Maar we kunnen wel concluderen dat de kiezer Harris wat ruimte heeft gegeven om zich te corrigeren voor haar grootste zwakheid, de staat van de Amerikaanse economie.
Lezersvraag: Wat als een kandidaat de verkiezingsdag of inhuldiging niet haalt?
Overlijdt een presidentskandidaat (of vicepresident in spe) voor de verkiezingsdag, dan kiest de partij een nieuwe.
Haalt een winnende presidentskandidaat ('president elect') de bezegeling van de verkiezingsresultaten door de kiesmannen wel, maar de inauguratie niet, dan stelt de grondwet dat hij of zij wordt opgevolgd door de 'vicepresident elect'.
Geen van bovenstaande situaties heeft zich ooit voorgedaan, dus ze zouden waarschijnlijk allerlei haken en ogen met zich meebrengen. In het laatste scenario zou je bijvoorbeeld kunnen aanvoeren dat een kandidaat pas president elect wordt na de goedkeuring van de verkiezingsuitkomst door het Congres op 6 januari (twee weken voor de inhuldiging). In theorie zouden de parlementariërs dan dus nog kunnen proberen om de opvolging op een andere manier te regelen.
