Beste Vincent,

Om onverklaarbare redenen is tijdens de verkiezingen het onderwerp integratie van tafel gevallen. Toegegeven, onze blonde Beethoven (Wilders) slaat wat om zich heen en Pastoors kan de verleiding niet weerstaan om de opkomst van de islam te vergelijken met de Nazi dreiging in het interbellum. Beide benaderingen lossen echter niets op en lijken in de eerste plaats ingegeven door electorale overwegingen. De meeste andere partijen lijken vooraleerst hun vingers niet te willen branden.

Die situatie is onbevredigend. Dit is namelijk wel het land waar Theo van Gogh op beestachtige wijze is vermoord door een man die daarvoor rechtvaardiging heeft gezocht in de koran. Het was de moordenaar dus zelf die een relatie met de islam heeft gelegd.

En dit is ook een land waar moslimjongeren niet alleen wel degelijk gediscrimineerd worden op de arbeidsmarkt maar waar ook Nederlandse burgers islam en terrorisme steeds meer gelijkschakelen en er niet voor terugdeinzen om moslims allerlei verwensingen naar het hoofd te slingeren.

De situatie is dus ernstig. Aan de ene kant zijn er kaaskoppen die moslims vervloeken en aan de andere kant is er een steeds groter wordende groep moslims die zich niet meer thuis voelt in ons politieke systeem. Huntington wordt op zijn wenken bediend. Zou het niet beter zijn om deze totaal vastgelopen discussie proberen vlot te trekken?

Twee overwegingen

Ik denk dat twee overwegingen hier een positieve rol zouden kunnen spelen. In de eerste plaats is het van belang om vast te stellen dat geen enkele godsdienst, dus ook niet de islam, onveranderlijk is. Het simpele feit dat er meerdere interpretaties van de koran bestaan impliceert dat de islam niet bestaat.

Wel is het waar dat de mondiale positie van de liberale islam niet erg indrukwekkend is. Veel liberale moslimdenkers zitten of in de gevangenis in hun eigen land of verblijven in ballingschap in het Westen. Toch zijn er ook liberaliseringtendensen waarneembaar, zelfs in Egypte en Iran, maar daar staat wel veel orthodoxie tegenover.

Theologisch is overigens de moeilijke positie van de liberale islam begrijpelijk. Het simpele feit dat de aartsengel Gabriel de koran heeft gedicteerd betekent gewoon dat er geen titel en jota in de tekst gewijzigd kan worden. Al die nare passages over ongelovigen, afvalligen, vrouwen en homofielen kunnen dus helaas niet gemakkelijk via een niet letterlijke interpretatie afgezwakt worden.

Het feit echter dat er ook liberale interpretaties bestaan impliceert echter dat de islam niet als geheel afgewezen kan worden als een denksysteem dat automatisch terrorisme oproept. Gelukkig is slechts een klein deel van de moslims een jihadstrijder. Uitspraken als dat de islam een achterlijke godsdienst is zijn dus niet alleen onjuist maar ook onwenselijk omdat het veel moslims van ons zal vervreemden en dus de integratie niet dichterbij zal brengen.

In de tweede plaats kunnen wij heden ten dage veel leren van Spinoza's pleidooi om de macht van de geestelijke leiders aan banden te leggen. Slechts een klein deel van de moslims zijn jihadstrijders maar een grotere en groeiende groep meent wel, net zoals Abraham Kuyper bij ons vroeger, dat God oftewel Allah de staat zou moeten leiden en niet het volk.

Het is van belang om even bij deze opvatting stil te staan. Indien God de staat zou moeten leiden en niet het volk dan ontvalt ons een pilaar van onze democratische rechtsstaat namelijk de volkssoevereiniteit. Dat is geen sinecure.

Spelregels

Een partij als Groen Links vindt deze ontwikkeling waarschijnlijk ook wel verontrustend maar ziet geen aanleiding om het traditionele multiculturele ideaal op te geven. Dat is vreemd want men zou zich toch af kunnen vragen of je in onze rechtsstaat mensen die expliciet de democratie afwijzen wel zou moeten toestaan een partij op te richten en mee te spelen in de Haagse arena. Je kunt namelijk niet mensen zomaar toelaten tot het democratische spel als zij de democratische spelregels niet accepteren. Als je de spelregels van het schaken verandert tijdens een partijtje dan maak je geen vrienden.

Veel mensen in Nederland hechten aan deze overweging minder belang. Donner meende dat wij ons moeten neerleggen bij de invoering van de sjaria als een meerderheid van de ingezetenen dat wil. Uit een dergelijke houding spreekt niet een overmatig geloof in de eigen rechtsstatelijke principes en dat is voor een man die voortkomt uit een gereformeerde traditie die slechts schoorvoetend de volkssoevereiniteit heeft omarmd wel te begrijpen, maar het is wel een probleem. Ik heb er geen zin in om de positie van ongelovigen, afvalligen, vrouwen en homo's zomaar te laten verslechteren simpelweg omdat een meerderheid dat wil.

Theocraten

Met theocraten, mensen die menen dat God de staat moet leiden en niet het volk, is het nu eenmaal kwaad kersen eten. Spinoza meende mede om deze reden dat kunnen zeggen wat je wil belangrijker is dan kunnen geloven dat je wil. Iedereen mag geloven wat hij wil maar kerkgenootschappen moeten niet in de gelegenheid worden gesteld om een actieve rol te spelen in de politiek. Religieuze doctrine is namelijk uiteindelijk niets anders dan een werktuig om staatsinvloed te verkrijgen en daarmee een wapen om rivalen te verslaan.

Betekent dit dat er geen godsdienstvrijheid bestaat? Neen, iedereen mag geloven wat hij wil. Betekent dit dat iedereen elke gelovige mag beledigen zoals het hem goeddunkt? Neen, het publieke betoog mag niet opruiend zijn, bestuurlijke ongehoorzaamheid prediken of medeburgers bespotten of veroordelen omdat daarmee de maatschappelijke cohesie in gevaar komt.

In Nederland gebeurt dit echter allemaal wel omdat het door een slappe overheid wordt getolereerd en ook nog modern en links wordt gevonden. Jouw opmerking dat in Nederland niemand zich door een democratisch genomen besluit de mond mag laten snoeren is strikt genomen juist maar kan gemakkelijk de rechtsstaat in gevaar brengen.

Er is dus alle reden om ervoor te zorgen dat het publieke domein seculier blijft. Het mag gewoon niet zo zijn dat kerkleiders de staat misbruiken voor hun eigen belangen. Welke partij kunnen wij hier nu het best vertrouwen? Welnu Vincent, dat is de VVD, kernstuk van het liberalisme is het politieke gevecht dat geleid heeft tot de scheiding van kerk en staat.

Poëzie

En dat is dan ook precies de reden waarom ik besloten heb om mij kandidaat te stellen voor deze partij. In onze huidige snel veranderende en verwarde samenleving is het liberalisme actueler dan ooit. Er is alle reden om te voorkomen dat geestelijke leiders van welke snit dan ook greep krijgen op de politiek.

Imams die aanzetten tot haat en geweld zouden niet moeten worden getolereerd. En ook politieke partijen van religieuze snit dienen de principes van onze rechtsstaat ten volle te onderschrijven. De rest is poëzie.