Victoria Koblenko: De onzichtbare vete

Februari dit jaar was ik in Oeganda. De belastingcenten werden goed besteed, want er werd waargenomen op de eerste verkiezingen van het land. Een merkwaardig gebeuren. Door Victoria Koblenko.

Geen spoor van hypotheekrenteaftrek of ontslagregeling. Ook geen integratieproblematiek, al worden de lokale Chinezen stelselmatig gediscrimineerd om hun euro'tje meer. En al woedt er een burgeroorlog in het Noorden van het land, de campagne zweeg er in alle talen over. Er was geen standpunt te bekennen wat het land een andere status zouden brengen dan een bananenrepubliek. De twee grootste kandidaten vochten een oude vete uit.

Oppositieleider Besigue was de oude dokter van Museveni, die 25 jaar geleden door een militaire coup zich de macht had toegeëigend. Nu, bij de eerste verkiezingen in het land probeerde Museveni zijn legitimiteit te verzekeren door zijn HIV besmette tegenstander te beschuldigen van het doelbewust verspreiden van het virus onder massa's jonge meisjes. Dat zijn argumenten, waar je een oorlog mee wint.

De tegengoal van de oppositie bleek niet minder doeltreffend. In de voorsteden moesten de hutjesbewoners geloven dat Museveni het Victoria meer te koop zou zetten, het energie- en drinkwater reservoir van het land. Het verschil was duidelijk; het sterkste gerucht won, Museveni bleef aan de macht.

Titanenstrijd

Aan de andere kant van de beschaving, hier in Nederland vechten ook twee kandidaten een titanenstrijd uit. De onzichtbare vete. De oppositie brengt het gerucht ter wereld dat een zittende premier nog nooit heeft verloren als het economisch meezat. We wachten met spanning af op het beslissende tegengerucht van JP.

En ondertussen probeert elk medium, alsof ons leven ervan afhangt, uit te wijzen wat nou eigenlijk het verschil tussen Bos en Balkenende is. Is dat het kapsel van JP, de stropdas van Wouter als hij hem wel of niet draagt. Of juist net afdoet. 30 vakantiedagen of 28? En andere kwesties van leven of dood. De keuze is zwaar.

Tip de redactie