Washington praat nog na over het debat tussen John McCain en Barack Obama. De meningen lopen uiteen. McCain won, zegt de een. Welnee, Obama was de beste. Of toch iets er tussenin: gelijk spel? Of won geen van beiden: onbeslist?

Dit wordt de week van Sarah Palin. Ze blijft voor miljoenen Amerikanen een rolmodel. De 'girl next door' die als geen ander snapt waar gewone Amerikanen zorgen over hebben. Maar is dat genoeg om vice-president te zijn en zelfs president?

De komende dagen moet Amerika daar over beslissen. Een mooi hulpmiddel is het debat donderdagnacht tussen Sarah Palin, de opvallende, onervaren 'running mate' van McCain, en Joe Biden, het onopvallende, ervaren hulpje van Barack Obama.

Charmante Palin

Tot nu maakten McCain-fans zich geen zorgen over de charmante Sarah Palin. Ze is een geducht wapen tegen Obama. Dus willen Republikeinen geen kwaad woord over haar horen. Maar als ze een interview geeft is het tenenkrommend.

Haar interviews bij CBS waren ronduit pijnlijk. Ze klonk als een verlegen scholier die haar proefwerk slecht heeft geleerd. Zo níet op haar gemak!

Dof

De glans, die Palin de McCain-campagne gaf, is dof geworden. De magie is voorbij. Obama loopt in de peilingen fors uit op McCain, die nu echt iets moet doen.

Anders krijgt hij - ruim een maand voor de grote dag - het imago van een wanhopige verliezer. Hij hoopt dat de economie opveert en Wall Street opkrabbelt. Misschien kan hij dan alsnog bij Obama aanpikken. Maar het moet nu wel gaan gebeuren!

Sarah Palin steelt de show

Daarom is het voor McCain een twijfelachtig genoegen dat Palin in deze beslissende week de eerste viool speelt. Als ze keurig voorbereide speeches geeft, is er niks aan de hand. Hoewel het soms pijnlijk is dat tijdens verkiezingsbijeenkomsten duizenden mensen naar haar komen luisteren, maar vertrekken zo gauw McCain aan het woord komt. McCain is als een popster die met lede ogen aanziet hoe de artiest in het voorprogramma de show steelt.

Op de achtergrond speelt natuurlijk de vraag of McCain er verstandig aan deed Palin als kandidaat-vicepresident aan te wijzen. McCain doet nogal dik over zijn lange politieke ervaring en gezonde oordeel over belangrijke kwesties: Van Irak en Iran tot belastingen en abortus; van Noord-Korea en Afghanistan tot homohuwelijk en onderwijs. Maar geen besluit zal zo op een goudschaaltje gewogen worden als zijn keus voor Alaska's gouverneur Sarah Palin.

Als zij overeind blijft in het debat met de ongekend arrogante Joe Biden heeft McCain nog een kans, vooral als in de bankencrisis intussen het ergste achter de rug blijkt te zijn. Maakt Palin er een potje van en blijft Wall Street een bron van ellende (economie is een zwak punt bij McCain), dan zie ik het somber voor hem in.

Politieke knokploegen

We zitten in de laatste etappes van de lange campagne-marathon. Wees maar voorbereid op de nodige moddersmijterij. De McCain-campagne heeft al heel wat hele en halve leugentjes over Obama rond gestrooid. Maar dat is kinderspel vergeleken met de aanvallen van de harde, rechtse politieke knokploegen die zich in de coulissen van de campagne warm lopen.

Vraag maar aan John Kerry, de verslagen kandidaat uit 2004, wat er dan kan gebeuren. Het wordt politieke guerilla waarin ze proberen Obama onderuit te schoffelen. Ze zullen hem afschilderen als een uiterst linkse, naïeve senator die niet de capaciteit heeft het land in onzekere tijden te leiden. Dit wordt politiek vrij worstelen. Onbeschaafd, maar wel spannend!

Ronkende speeches

En geef toe. Obama is voor Amerikaanse begrippen ook heel links. Als senator heeft hij niks opvallends gedaan. Hij pocht in zijn ronkende speeches over gewenste samenwerking tussen links en rechts in de politiek. Maar waarom heeft hij dat nooit echt in de praktijk gebracht?

Van die zwakte zullen rechtse activisten gretig gebruik maken. Gaat McCain, die pocht over zijn politieke zuiverheid, daar scherp tegen protesteren? Of maakt hij juist dankbaar gebruik van deze gifspuiterij?

Het worden - leuk of niet - de weken van bloedspetters op de muur.

Riemen vast dus.
Het wordt een 'bumpy ride'.