AMSTERDAM - De keuze voor de jonge Sarah Palin (44) als running mate is een typische McCain-gok. Zo schrijft Washington Post-publicist David Broder. Het resultaat van de benoeming is onvoorspelbaar.

De gok zou kunnen voortkomen uit het idee dat zij de achtergebleven Hillary-stemmers kan aantrekken. Volgens Broder zal dit effect echter beperkt zijn, aangezien er volgens hem minder teleurgestelde Hillary-fans zijn dan polls eerder suggereerden.

Dit aantal zal na de Democratische conventie, waar de Clintons onvoorwaardelijk hun steun uitspraken voor Barack Obama, verder zijn afgenomen.

Ook zullen maar weinig liberale vrouwen zich aangetrokken voelen tot de conservatieve Palin.

Achtergrond

Waar Palin het wel van moet hebben is onder meer haar achtergrond. Ze is opgegroeid in een milieu van harde werkers en daardoor kunnen veel Amerikanen zich goed met haar identificeren.

Volgens een ingewijde binnen het Witte Huis zou ze daarom in campagnetijd net zo goed met de bezorgde Amerikaanse arbeider kunnen praten als de Democratische running mate: Joe Biden.

Het grote verschil tussen de twee is echter dat Joe Biden jarenlange ervaring heeft in onder andere buitenlandse politiek. Palin heeft op dit terrein een kennisachterstand die zij onmogelijk voor het debat tussen de twee op 2 oktober kan goedmaken.

Dat maakt de keuze voor Palin ‘fragiel’, zo zegt de Republikeinse campagnestrateeg Mike Murphy. Mede omdat ze zich in de komende weken al moet bewijzen in mediaoptredens.

Hardliner

Palin is een echte conservatieve hardliner. Op die manier kan zij van belangrijke waarde zijn voor McCain die moeite heeft om harde conservatieve Republikeinen te overtuigen.

McCain gokt er daarnaast op dat de zwevende kiezer, met name de vrouwelijke en onafhankelijke zwevende kiezer, geprikkeld wordt door de vrijgevochten en dicht bij de burger staande Palin.

Volgens Broder kopieert McCain hiermee de strategie van Obama, die een frisse wind door Washington wil laten waaien. Met Palin hoopt ook McCain een einde te kunnen maken aan geldsmijterij, vriendjespolitiek en incompetentie binnen de Amerikaanse landelijke politiek.

McCain zal met deze strategie zich ook proberen los te weken van de Bush-politiek. De kiezer verwacht immers ‘change’, ook binnen de Republikeinse partij.