De Republikeinse presidentskandidaat John McCain staat bekend als gretige strijder voor de zaken die hij belangrijk vindt. Hij is echter ook pragmatisch en staat soms open voor consensus. Die laatste kant kennen we nog niet goed van McCain, stelt Newsweek. Maar hij werkt eraan, hij moet wel.

"We moeten luisteren", zei McCain twee keer tijdens een speech vorige week. Luisteren naar de bondgenoten van de VS. Hij probeert naar voren te komen als een president die de internationale gemeenschap serieus neemt.

Dus geen unilateralisme en oorlogen onder valse voorwendselen meer. Hij zegt het niet met zoveel woorden, maar McCain doet er alles aan om niet op George Bush te lijken. Dat zou namelijk een zekere verkiezingsnederlaag betekenen.

Staatsman

John McCain probeert zich al voor de verkiezingen als een betrouwbare staatsman op te stellen. Iemand die de partijen bij elkaar kan brengen. Het probleem bij McCain is echter, volgens Newsweek, dat hij vaak moeite heeft zich diplomatiek op te stellen. Zijn opvliegerige temperament zit hem in de weg.

Zo zou hij in 2006 de Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Frank-Walter Steinmeier, hebben uitgefoeterd. Steinmeier was in de ogen van McCain namelijk nogal streng op het communistische regime in Wit-Rusland. Running mate Joe Lieberman moest de situatie sussen.

Dergelijke incidenten, te wijten aan het temperament van McCain, komen volgens het Amerikaanse tijdschrift vaker voor. Hij probeert als een gretige advocaat zijn zin door te drukken. Soms gaat dit gepaard met woedeaanvallen als hij niet de steun krijgt van anderen.

Andere kant

Aan de andere kant heeft McCain ook laten zien dat hij zijn ideologie opzij kan zetten voor de goede zaak. Zo steunde hij de Democraat Ted Kennedy toen die sommige illegalen een generaal pardon wilde geven. Ook ging hij tegen zijn grote voorbeeld Ronald Reagan in toen hij opriep mariniers terug te halen uit Beiroet in 1983.

Toch is de wereld er niet gerust op dat McCain zich inderdaad als de helende president zal profileren. Hij was voor de oorlog in Irak en is ook niet mild over Iran. Hij noemt de strijd tegen de radicale islam de allesoverheersende uitdaging voor de 21e eeuw. Hij stelt zelfs dat iedereen die dat niet vindt onbekwaam is om president te worden.

Er zou ook binnen de Republikeinse partij zorg zijn over de non-conformistische houding van McCain op sommige onderwerpen. Zo zou hij een hekel hebben aan Vladimir Poetin en Rusland het liefst uit de G8 willen gooien.

Senaat

In 1986 deed McCain een gooi naar een zetel in de Senaat. Hij werd zo gek van alle klachten over zijn opvliegingen dat hij tekeer ging tegen zijn personeel: "Ik ben niet driftig, ik ben gepassioneerd!", brieste hij.

Joe Lieberman neemt zijn superieur in bescherming. Hij stelt dat hij McCain nog nooit zo kwaad heeft gezien dat hij zichzelf niet meer in de hand had.

Dat McCain aan zijn imago werkt is logisch. Newsweek vraagt zich af of hij er naar zal handelen zodra hij president is. De afgelopen tien jaar, van de oorlog in Joegoslavië tot de oorlog in Irak, heeft hij zich oorlogswellustig opgesteld. Ook tegen Iran sluit hij militair optreden niet uit.

In zijn speech zij hij verder dat "studiebeurzen belangrijker zijn dan slimme bommen" in het terugwinnen van het internationale vertrouwen. Of hij ook zo gaat investeren zullen we wellicht weten na de verkiezingen in november.