Democraten kunnen Bush-clowns niet verslaan

Deze column gaat over Democratische Partij die voor de zoveelste keer de kansen op herovering van het Witte Huis aan diggelen dreigt te smijten. Sorry, ik kan dat ook niet helpen. Ze doen het zichzelf echt aan! Door Charles Groenhuijsen

Ik krijg op dit soort columns steevast spinnijdige reacties van lezers. Ze vinden mij een rechtse bal, die met ontembaar plezier de Democraten de grond in schrijft.

Tsja, wat kan ik daar tegen doen?
Uitleggen op wie ik zou stemmen als ik Amerikaan was.
Helpt dat?

Stemverklaring: Hillary, Barack of John?

Daar gaan we dus:
Democraat Hillary Clinton. Nee dus. Knap wat ze heeft bereikt als senator en presidentieel kandidaat; ze is een politieke vechtjas. Maar ze jaagt te veel mensen tegen zich in het harnas.

Er is geen kandidaat met zo veel anti-stemmen. Dat is voor een flink deel de schuld van rechts Amerika dat haar tot ‘s lands opperheks (“the bitch is back”) bombardeert. Niet terecht, maar wel een politiek feit. Amerika heeft een president nodig die verbindt en niet verdeelt.

Prestatie

Democraat Barack Obama. Op afstand de spannendste en meest enthousiasmerende kandidaat. Wat een onvoorstelbare prestatie om vanuit het niks zo ver te komen en zo veel mensen te begeesteren!

Hij is de enige die – met veel politiek geluk – écht iets kan veranderen in de VS. Maar ik verafschuw zijn voornemen om 25 miljoen onschuldige Irakezen pardoes de steek te laten. Kunnen die het helpen dat Bush veel fouten maakt? Ik twijfel dus. Hopelijk draait Obama over Irak een beetje bij. Dan zou ik overwegen op hem te stemmen.

Opvliegend

Republikein John McCain. Hij heeft zijn hoge leeftijd (71) tegen, zijn standvastige karakter mee. Maar hij is ook erg opvliegend. Wil je dat in tijden van crisis?

McCain is een krijgslustig type dat niet bang is dwarse standpunten in te nemen. Dat bewonder ik. Het levert hem veel stemmen in het politieke midden op, maar maakt rechts Amerika argwanend. Dat hij nu politiek bij Bush op schoot kruipt bevalt me minder. Zijn standpunt over Irak (“finish the job”) daarentegen is me uit het hart gegrepen. Ook twijfel dus. Ik wacht de campagne af.

Gekift en gekijf gaat nog weken door

Goed, dat weet u nu. Als ik in de komende maanden een definitieve keuze heb gemaakt tussen McCain en Obama zal ik u uitleggen waarom.

Voorlopig is de kans steeds groter dat de Democraten hun eigen kansen vergooien om de opvolger van de grotendeels mislukte George Bush te mogen leveren. Dat is dan hun eigen dikke schuld.

Natuurlijk, het is prachtig als de partij twee goede kandidaten kan leveren. Mooi ook dat die flink met elkaar in de clinch gaan. Maar het moet een keer stoppen. Het gekift en gekijf gaat – als ‘t een beetje tegen zit– tot in de zomer door. De tegenstellingen worden groter. De verwijten scherper.

Republikeinen wrijven zich al in de handen: “Die bekvechtende Democraten kunnen hun eigen partij niet eens besturen, laat staan het land.”

Democraten woedend op zichzelf na 4 november?

Wat jammer als door al dit gedoe de Democratische kandidaat als aangeschoten wild aan de eindronde tegen John McCain begint. Het is veel beter om straks een titanenstrijd te hebben tussen twee gelijkwaardige kandidaten.

Er zijn immers gapende politieke verschillen tussen Republikeinen en Democraten. Dáár moet het op 4 november over gaan; niet over het gezever en gezeur waar de Democraten elkaar nu mee lopen te vervelen. Jammer en onnodig is dat toch.

Je moet vroeg of laat de aanhangers van Hillary of Barack teleur stellen. Maar is dat voor toegewijde Democraten niet oneindig veel beter dan op 5 november wakker te worden met wéér vier jaar een Republikein in het Witte Huis? Hoe woedend zullen de Democraten dan op zichzelf zijn?

Geblunder

Campagnestrateeg en oud-Clinton-medewerker James Carville waarschuwde hier vorig jaar al voor. We mogen de unieke kans niet laten lopen om de Republikeinen op hun politieke donder te geven, zei hij. Als we nu – na zo veel geblunder van de Republikeinen - nóg niet winnen moeten we maar een tijdje ophouden met campagne voeren.

Carville: “If we cannot beat these clowns, we have to run in another country”. Als ik Carville was, zou ik stiekem een koffertje klaar zetten.

Reageer

Reageer op deze column

Tip de redactie