Nederland weet het al zeker: Het zal Hillary worden met Obama als goede tweede kanshebber. Dan heel lang niks. En – waarempel – daar zijn ook nog een paar Republikeinse kandidaten! Wie had dat gedacht? Door Charles Groenhuijsen

Nederland verdiept zich nauwelijks in de denkbeelden van de Republikeinen. Dat is knap stom, want de Amerikaanse kiezers denken er wél over na.

Stel het is vandaag al 4 november, de dag van de verkiezingen. Volgens de opiniepeilingen zijn er dan twee opties: 1. Democraat Hillary Clinton strijdt tegen Republikein John McCain. Dan verliest Hillary met een klein verschil.

2. En als Obama de Democratische kandidaat is, verliest McCain nipt. Het is – afgaande op de peilingen van vandaag – voorlopig dus een nek-aan-nek race; pakweg 50-50 dus.

Dat zijn de feiten. Maar in Nederland is het allerminst 50-50. Het zit meer in de richting van 90-10. We hebben dus geen idee hoe de verhoudingen in Amerika echt liggen.

McCain

Mijn advies: Let eens goed op die McCain, Nederland! Hij kan – of Nederlanders dat nu snappen of niet - zomaar ineens de komende vier of acht jaar (hij zal dan 80 zijn) president van de VS zijn.

Geen gelopen race

De opgewekte overtuiging van Nederlanders (“Natuurlijk wordt het een Democraat”) is dus op drijfzand gebouwd. Als je goed luistert naar Democraten hoor je bij hen ook twijfel doorklinken. Terecht. Het is geen gelopen race.

Het zou trouwens wel een kolossale afgang zijn voor de Democraten als ze in november verliezen. Ga maar na: Acht jaar lang een volgens velen ongekend klunzige president, een omstreden oorlog en een wankelende economie. En dan nóg verliezen? Gruwelijk. Het zou de Democraten in een jarenlange politieke depressie storten.

Ze hebben hun hoop nu gevestigd op de vernieuwing in de politiek. Niet eerder kwam een vrouw immers zó ver in de presidentiële wedloop. En nooit eerder maakte een zwarte Amerikaan zó’n goede kans op de politieke hoofdprijs.

Onbevangen blijheid

Klopt allemaal. Tsjonge, wat zou Amerika opgewonden zijn over zo’n doorbraak. Maar al die onbevangen blijheid is ook gevaarlijk. Stel dat Barack wit was en Hillary een man! Wat dan? Hebben ze hun succes niet ook aan hun sekse en huidskleur te danken? Voor een deel zeker.

Daar is niks mis mee. Het wekt immers hoop op een heuse politieke doorbraak. Een ware leider kan die opgetogen sfeer onder kiezers gebruiken om politieke veranderingen te verzilveren. Maar hoe lang duurt die blije opwinding? En is de sekse of huidskleur van een kandidaat niet een wat smalle basis voor zo’n machtig ambt?

Macho-mannetjes

En nog iets anders: Van een vrouwelijke kandidaat als Hillary zou je na al die macho-mannetjes aan de top een wat warmere, meer invoelende benadering verwachten. Helaas. Dat probeert ze wel maar veel kiezers vinden haar juist kil, koud en berekenend. Veel kiezers hebben daarom – terecht of niet - een ontzettende pesthekel aan haar.

Verheven teksten

Van de zwarte kandidaat Barack Obama verwacht je misschien pittige standpunten over de wijd verbreide armoede en de achterstelling van zwarte Amerikanen. Denk maar aan kandidaat Jesse Jackson destijds die als een radicale, activistische dominee tekeer ging.

Maar Barack zoekt juist het gematigde midden. Hij praat wat vaag over “een nieuwe toekomst” en heeft weinig concrete voorstellen.

En pas op: Verheven teksten over hoop en vernieuwing hoorden we al veel vaker. Sla de oude toespraken van John Kennedy er maar op na of speeches van Jimmy Carter, Ronald Reagan, Bill Clinton en – ja hoor – ook van George Bush. Tsjonge, ze wisten allemaal zeker dat Amerika aan de vooravond stond van een feestelijke wedergeboorte van de Amerikaanse Droom.

Sausje

Als je het zo bekijkt zijn de eerste kansrijke vrouwelijke en zwarte kandidaat uit de Amerikaanse politieke geschiedenis eigenlijk een beetje doorsnee-kandidaten. Het sausje is wat anders maar het gerecht is niet zo nieuw als je oppervlakkig kijkend zou denken.

Vindt u me cynisch?
Verknal ik de euforische verwachtingen van alle Democraten die wel zeker weten dat alles anders en beter wordt?

Wie weet.
Ik laat me graag verrassen.
En ik zal dan de eerste zijn om dat dan open en bloot op deze plek toe te geven.

Een overdaad aan opiniepeilingen en ander verkiezingsnieuws op www.realclearpolitics.com

Alle sites van de kandidaten:
www.frankwbaker.com/mediasites.htm

Reageer op deze column.