Sinds eind mei staat hij op z'n plek, de Utrechtse stadskraan. Na een spectaculair transport vanuit Vreeswijk torent het houten gevaarte alweer tweeënhalve maand uit boven het water van de Weerdsingel. Maar hoe gaat het nu verder? Kan de kraan uitgroeien tot een echte attractie?

Ze zit onder de verfvlekken. Maar iémand moet het doen, redeneert Liesbeth Bouwhuis. En dus heeft ze de kwasten en rollers ter hand genomen en is ze bezig de binnenkant van de kiosk onder de Monicabrug wit te schilderen.

Ooit zat hier een water- en hengelsportwinkel, nu moet het een belangrijk onderdeel worden van het project Stadskraan, waar Liesbeth projectleider van is. "Dit wordt een uitgiftepunt voor hapjes, drankjes en souvenirs. En het wordt een informatiepunt over de stadskraan en de Utrechtse singels. We mogen de ruimte als pilot twee jaar lang gebruiken."

Letterlijk voor de deur van de kiosk, aan het andere eind van de vlonder, staat de 13,5 meter hoge hijskraan. Tot vorige week nog omringd door steigers, maar die zijn net weggehaald. Het bouwwerk is helemaal af. Laatste klusje was het bedekken van de ui-vormige punt met een materiaal dat eruitziet als lood ("het is een loodvervanger"). Ondertussen is ook al proefgedraaid, mét succes. "Hij hijst, draait en zwenkt als een zonnetje", klinkt het vrolijk. "We zijn klaar voor de grande finale."

Daarmee doelt Liesbeth op de officiële opening, die gepland staat op 10 september. "Tijdens Open Monumentendag. Dan is ook het uitgestelde feestje rond de opening van de singel, en daar passen wij goed bij."