Allemaal Utrechters is een reeks interviews met in het buitenland geboren Utrechters. We vragen hen naar hun achtergrond en hun ideeën over Utrecht en tonen zo de diversiteit van onze stad. De reeks 'Allemaal Utrechters' is een samenwerking van DUIC en Culturele Zondagen, mogelijk gemaakt door Stichting Dialoog en Gemeente Utrecht. We streven ernaar alle Utrechtse nationaliteiten te portretteren. Deze keer: Tamer Alalloush (30) uit Syrië.

"Met de energie die ik krijg van een dag werken, kun jij je iPhone opladen."Dus werkt de Syrische Tamer Alalloush (30) soms moeiteloos achttien uur op een dag, onder meer voor Dreaming of Syria, de stichting die hij met een Nederlandse vriendin oprichtte. Dat deden ze nadat Utrechtse vrienden en kennissen hem benoemden tot het gezicht van Syrisch Utrecht.

Waarom? Omdat hij ook toen hij nog in het AZC woonde niet stilzat; hij deed vrijwilligerswerk voor de oude Ulu Moskee en maakte veel Nederlandse vrienden. Tamer wil met de stichting mensen laten kennismaken met 'het echte Syrië'. De muziek. De kunst. De getalenteerde mensen. En niet het 'nep-eten' van restaurant Syr, maar de échte Syrische keuken. De evenementen zijn vaak uitverkocht, zoals de terugkerende dansavond Dabke Night.

Tamer, die internationaal recht heeft gestudeerd, woonde tot 2015 in het land waar hij zoveel mooie herinneringen aan heeft – aan de grote berg in Damascus met uitzicht op de stad én het platteland, de gezelligheid met de familie na Ramadan en de watermolens die zo typerend zijn voor zijn thuisstad Hama. De jonge Syriër had dienstplicht, maar weigerde die.

"In het begin was de revolutie nog mooi", vertelt hij, "maar nu is elke Syrische familie wel iemand verloren, alle partijen zijn hun doel uit het oog verloren, ze willen nog maar één ding en dat is winnen. Aan zo’n oorlog, die niet zomaar ophoudt, wil ik niet meedoen."Zijn politieke denkbeelden brachten hem in levensgevaar en hij besloot te vluchten.

Nieuwe buren

Met het idee zijn gezin later op een legale manier over te laten komen, maakte hij de gevaarlijke oversteek naar Lesbos in zijn eentje. Hij belandde uiteindelijk in Utrecht in de Jaarbeurs en heeft zijn vrouw en dochtertjes (nu 3 en 1,5 jaar oud) veertien maanden moeten missen. In november 2016 voegden ze zich dan eindelijk bij hem, in zijn nieuwe woning in De Meern – de jongste had nog maar een week eerder haar eerste stapjes gezet.

Tamers vrouw vindt het leven in Nederland vooralsnog moeilijk. Tamer: "Ik werk veel, zij past op de kinderen en kan geen Engels of Nederlands. Gelukkig is Utrecht the capitol of refugees; de mensen hier zijn so nice en behulpzaam. De buren kwamen zich direct voorstellen. Het komt allemaal goed."

Het woord 'vluchtelingen' gebruikt Tamer niet, liever 'new neighbours', nieuwe buren. Stukkie positiever. De actieveling heeft een gelijknamige Facebook-pagina aangemaakt na het succes van Dreaming of Syria. New Neighbours is een platform voor bewoners van de opvang en vrijwilligers. Ze gaan vaak leuke dingen doen samen: naar Tivoli, of door de grachten met de rondvaartboot. "Om elkaar en de stad beter te leren kennen. Een perfecte manier om het ijs te breken." Het initiatief is inmiddels opgepakt in Zeist, Den Haag en Eindhoven.

Verbinden

Tamer hoopt nog veel meer nieuwe en 'oude' Utrechters met elkaar te verbinden. Wil hij over een jaar een kantoor hebben? Nee hoor, hij heeft meetings liever in verschillende Utrechtse cafés, liefst dicht bij zijn geliefde Domtoren, "want we zijn voor de hele stad." Al is zijn werk geen vetpot, het levert veel op. Vrienden, verhalen, plezier (niet alleen voor hem)… en heel wat opgeladen iPhones.

Tamer Alalloush was in december 2016 te zien in een speciale aflevering van De Reünie op de NPO. 25 vluchtelingen die een jaar eerder in de Jaarbeurs waren opgevangen, komen weer samen en doen hun verhaal. Bekijk de aflevering hier.

Jezelf of iemand anders aandragen voor Allemaal Utrechters kan! Mail naar redactie@duic.nl.