In de coronacrisis worden vaak het aantal sterfgevallen als gevolg van het coronavirus en de patiënten op de intensive care belicht. Maar er is ook een grote groep mensen (met soms milde klachten) die maandenlang thuis moet herstellen. In mei schreef NU.nl over Frank, Mariska en Sterre. Nu corona een jaar in Nederland is, spreken we hen weer om te vragen of ze er alweer bovenop zijn.

Mariska* (43 jaar)

Midden in het gesprek valt Mariska ineens stil. Ze krijgt een brok in haar keel. "Ik weet het allemaal niet meer. Knettergek word ik ervan."

Ze herpakt zich en vervolgt haar verhaal. Dat begint in maart 2020. Nederland is net in lockdown als Mariska last krijgt van hoofdpijn en een droge hoest. Ook is ze kortademig. Een test wijst uit dat ze besmet is met het coronavirus.

Maandenlang bestaat haar leven uit niet meer dan opstaan, douchen, eten, korte wandelingen met de hond en op de bank zitten. En nu, bijna een jaar later, gaat het niet veel beter.

“Het gaat eigenlijk slecht met me”
Mariska, herstelt al een jaar van het coronavirus

"Het gaat eigenlijk slecht met me, als ik eerlijk ben", zegt ze. "Ik heb de conditie van een bejaarde en ik heb pijn in mijn handen, gewrichten en spieren. Er is polyneuropathie bij me geconstateerd, veroorzaakt door COVID. Ook mijn brein werkt nog steeds niet voldoende. Het gaat gewoon niet meer."

Mariska loopt ook continu tegen een muur van instanties op waar ze talloze gesprekken mee moet voeren, of waarbij ze aan bepaalde eisen moet voldoen voor ze geholpen kan worden. "Er moet meer aandacht voor komen, want op deze manier is het echt niet vol te houden."

Er klinkt behoorlijk wat frustratie in haar stem door. Begrijpelijk, als je al een jaar lang niet eens twee uurtjes per dag kan werken.

Ze wil het werken wel weer heel voorzichtig oppakken, tegen het advies van de revalidatiearts in. "Maar ja, ik probeer maar te doen alsof het beter gaat."

Mariska haalt steun uit de verhalen van lotgenoten die in een Facebook-groep met ruim achttienduizend leden zitten. "Het is niet uit te leggen wat er in je lichaam gebeurt. Mijn grootste angst? Dat het stukje in m'n brein niet meer goed komt."

*Mariska's achternaam is bij de redactie bekend.

Een voormalig coronapatiënt die in een revalidatiecentrum aan zijn herstel werkt.

Een voormalig coronapatiënt die in een revalidatiecentrum aan zijn herstel werkt.
Een voormalig coronapatiënt die in een revalidatiecentrum aan zijn herstel werkt.
Foto: ANP

Frank Schil (36 jaar)

Met Frank Schil gaat het een stuk beter. Hij heeft zijn revalidatietraject nog niet afgerond, maar hij klinkt opgewekt. Hij raakt in maart 2020 besmet tijdens carnaval en moet uiteindelijk worden opgenomen in het ziekenhuis.

Daar ligt hij krap een week. Na een paar maanden kon hij niet eens de trap oplopen.

Dankzij begeleiding van de fysiotherapeut gaat het inmiddels een stuk beter met Schil. "Ik denk dat ik in vergelijking met anderen die nog lang coronaklachten hebben een stuk meer kan, en daar prijs ik mezelf gelukkig mee."

Schil heeft tot eind vorig jaar vanwege stem- en ademhalingsproblemen bij de logopedist gelopen en hij gaat nog altijd twee keer in de week naar de fysiotherapeut. "Daar doe ik vooral kracht- en conditieoefeningen. Verder volg ik een coronadieet, waarbij ik zo veel mogelijk eiwitten binnen probeer te krijgen om mijn spieren te versterken."

Helemaal de oude is Schil, bijna een jaar na zijn besmetting, nog niet. "Dat merk ik vooral bij inspanning. Ik fietste altijd veel en dat lukt nog niet zoals voorheen. Maar ik heb het gevoel alsof ik er helemaal bovenop kom en er niets aan overhoud. Dat is niet iedereen gegeven, dus ik prijs mezelf gelukkig."

Sterre de Jong (14 jaar)

Medio maart wordt Sterre de Jong besmet met het coronavirus. Haar besmetting gaat gepaard met koorts, een hoge hartslag en benauwdheid. Ook haalt ze letters door elkaar en is ze vergeetachtig. Maar in september lijken de ergste zorgen achter de rug.

Eind november wordt Sterre geopereerd aan iets wat niet-coronagerelateerd is. Als ze wakker wordt uit de narcose blijkt ze een functioneel neurologische stoornis (FNS) te hebben. Samengevat: haar hersenen geven signalen aan de spieren niet goed door.

Een direct verband met het coronavirus is er niet, maar het komt vaak voor bij mensen die psychisch veel hebben meegemaakt, wat ook voor Sterre geldt.

Pas eind januari kan ze terecht in een revalidatiecentrum. In de tussenliggende twee maanden ligt Sterre op bed of zit in een rolstoel.

“Plat slapen lukt al bijna een jaar niet, vanwege de benauwdheid”
Sterre de Jong, herstelt van het coronavirus

Inmiddels kan ze wel weer lopen, maar komen ook de coronaklachten weer terug. "Ik heb lang niet zoveel kunnen doen, dus merkte ik niet zoveel van benauwdheid. Maar nu heb ik daar weer vaker last van. Ook heb ik regelmatig pijn op mijn borst."

Plat slapen lukt ook al bijna een jaar niet, vanwege de benauwdheid.

"Mijn longinhoud wordt steeds beter, dus dat is wel fijn", vertelt de tiener. "Maar ik wil ook graag weer sporten en dingen kunnen die leeftijdsgenoten doen. Het is lastig dat ik niet met iedereen mee kan doen."