Vanaf deze week zijn mondkapjes verplicht in het openbaar vervoer. Naast het grote aantal winkels dat ze verkoopt, zijn er ook genoeg creatievelingen die zelf de naaimachine aanzetten en wat bijverdienen. Loont dat?

Paula Bouwer, die een bakkerij, een café en een hotel met vier kamers in Amersfoort bestiert, zag haar inkomsten in maart volledig verdwijnen. "Maar ik wilde iets doen om m'n hoofd boven water te houden."

Dus werden er drie naaimachines neergezet in de ruimte waar eerst de gasten ontvangen werden en naaiden Bouwer en twee van haar medewerkers mondmaskers. Eerst op vrijwillige basis, maar daarna verkochten ze aan particulieren.

“Toen Rutte aankondigde dat mondkapjes in het openbaar vervoer verplicht zouden worden, ging het door het dak.”
Paula Bouwer

"Toen Mark Rutte aankondigde dat mondkapjes in het openbaar vervoer verplicht zouden worden, ging het door het dak." Van de discussie over de zin van de mondkapjes snapt ze weinig. "Het zou schijnveiligheid geven, maar ik denk dat mensen zelf kunnen nadenken of ze het nodig hebben of niet."

'Voelde niet goed om te verdienen aan crisis'

Marijke Bongers van Eco Textile Studio kan er wat beter inkomen. "Er zitten zoveel struikelblokken aan het model en het naaien. Sluit het goed aan? Laat het niet te veel lucht door? Welke filters doe je erin? Dat moet allemaal goed onderzocht worden."

Bongers beheert een Facebook-groep waar veel informatie en patronen uitgewisseld worden. Ook maakte ze regelmatig kapjes. "Al was dat vooral om te testen of het werkte." Verkopen deed ze uiteindelijk niet. "Ik heb er wel over nagedacht, maar het voelde niet goed om geld te verdienen aan de crisis."

Tegelijkertijd: als er een branche zou moeten zijn die geld verdient aan het maken van de mondkapjes, dan zou het volgens Bongers de textielbranche moeten zijn. "Het is onze professie."

Het mondkapje als fashionitem

Willemijn van der Sluis van textiellab Villa Hendrikje in Zwolle koos er om die reden wel voor. Normaal biedt ze cursussen in naaien, breien en vilten aan. Nu verviel haar hele handel. "Toen kwam ik eerst met het ziekenhuis in Zwolle in gesprek over het maken van maskers, maar daar zaten veel haken en ogen aan. Dat durfde ik uiteindelijk niet aan."

Maar het patroon had ze al klaar en dus begon ze met naaien voor anderen. "In het begin kwamen er vooral veel mensen uit de zorg die zich wilden wapenen tegen schaarste." Daarna volgde een groep die mondkapjes als fashionitem zag, maar nu ziet ze ook mensen die er eentje nodig hebben voor het openbaar vervoer. "Al is de piek nu wel afgenomen, omdat er veel aanbieders zijn."

Een broodje met een mondkapje

Een goudmijn was het voor beiden niet. Bouwer heeft er een energierekening mee kunnen betalen. "Maar die was ook zo drastisch verlaagd dat dat makkelijker ging." Ze schat dat ze er zo'n duizend heeft gemaakt; kopers betaalden tussen de 5 en 12,50 euro. "Afhankelijk van hoeveel stof ik had."

Van der Sluis maakte er zo'n honderd. "En daarvan heb ik de helft weggegeven aan mensen die er echt een nodig hadden." De andere helft verkocht ze voor 12,50 euro per stuk. "Het ging mij er meer om dat ik iets om handen had dan dat ik echt goud geld zou verdienen."

Toch ziet Bouwer het wel als een blijvend deel van haar business. "Ik denk dat de combinatie van mondkapjes maken en horeca prima te bewerkstelligen is." Zitten mensen vanaf deze week weer op het terras bij haar zaak, dan kunnen ze ook een mondkapje 'bestellen'. "Terwijl zij een broodje eten, naai ik een mondkapje voor ze."