In tijden van crisis zijn mensen meer bereid om anderen te helpen. Dat levert ontroerende, vrolijke en hoopgevende verhalen op. Deze week in onze rubriek Hulp in crisistijd: Gerry Nutters (1951) uit Zeist kon haar man wekenlang niet opzoeken in het verzorgingstehuis. Tot ze hulp kreeg van een hoogwerker. "Het was zo fijn om elkaar even in het echt te zien."

Gerry woont nu anderhalf jaar zonder haar partner. Mede door alzheimer en een vorm van niet-aangeboren hersenletsel moest hij noodgedwongen verhuizen naar verzorgingstehuis Bovenwegen.

In maart moesten de deuren van het verzorgingstehuis noodgedwongen gesloten worden voor bezoek. "Dat is natuurlijk heel begrijpelijk, daar wonen allemaal kwetsbare mensen", vertelt Gerry. "Maar het is ook triest. Kinderen konden hun ouders niet meer opzoeken, voor mij is het mijn partner." Gelukkig begreep haar man wat er aan de hand was en konden ze in de tussentijd videobellen. "Maar dat is toch anders dan in het echt."

Letterlijke en figuurlijke high tea

In totaal zag Gerry haar man vijf weken niet. "Normaal gesproken ging ik vier keer in de week op bezoek", zegt ze. Ook de andere dagen zat hij nooit alleen. "Hij heeft altijd veel voor mensen gedaan, dus mensen blijven hem opzoeken. Als die structuur dan opeens wegvalt, moet je jezelf opnieuw uitvinden."

Na een aantal weken ontstond het idee om hem te verrassen. "Een van zijn begeleiders is aangesloten bij vrijwilligersorganisatie OranjeHelpers, zij ondernemen in deze tijd actie voor mensen die wat extra nodig hebben."

“Ik heb gelukkig geen last van hoogtevrees”
Gerry Nutters bezocht haar man in een hoogwerker

Een hoogwerker van Boels bleek de oplossing voor een fysieke afspraak, inclusief high tea. Zo kon Gerry zo'n 5 à 6 meter de lucht in worden gehesen, ter hoogte van de woning van haar man. "Ik heb gelukkig geen last van hoogtevrees. Je moet het bakje zelf besturen, maar dat leek me geen hogere wiskunde. Ik vond het zelfs heel leuk om te doen", lacht ze. "Het was letterlijk en figuurlijk een high tea."

Gerry's man was blij verrast. "We hebben zo'n twintig minuutjes gesproken en zijn humor is hij nog niet verloren. Op het einde zei hij: 'Beneden is ook gewoon een deur.' "

Gerry Nutters op de hoogwerker. (Foto: Privécollectie)

Appelflapjes en brownies

Aristha Verkaik, coördinator van Netwerk Gewoon Samen, was medeverantwoordelijk voor het weerzien. "We wilden er echt iets feestelijks van maken", vertelt ze. Daarom regelden ze een high tea. "Een etagère voor Gerry, gevuld met appelflapjes en brownies, en een aparte etagère die het verzorgingstehuis in mocht voor haar man." Er werd zelfs een tafeltje bevestigd aan de hoogwerker.

"Het was heel fijn om een steentje te mogen bijdragen aan dit contact. Het is niet niks als mensen elkaar zo lang niet gezien hebben", aldus Verkaik. "Het liefst zou je dat voor veel meer mensen organiseren."

De komende tijd blijft het nog even spannend wanneer Gerry haar man weer kan opzoeken. "Bovenwegen valt niet onder de verpleeghuizen die weer zijn opengesteld. De mensen zijn kwetsbaar en daar moeten we zuinig op zijn." Ondanks alles begrijpt de man van Gerry wat er speelt. "Hij volgt het nieuws en weet dat het voorlopig niet mogelijk is elkaar te zien."