Achter de schermen van het nachtleven werken veel mensen samen om ervoor te zorgen dat het feestende publiek een onbezorgde nacht beleeft. In de rubriek De nacht van doen medewerkers in het uitgaansleven hun verhaal. Aflevering 3: Ali Yildizhan (31) frituurt tot vroeg in de ochtend patat voor stappers met vette trek.

Voor veel stappende Nederlanders is de cafetaria de laatste stop. Nog even een frikandel speciaal en dan naar huis. Wie in Utrecht nog een late snack gaat halen, kan zomaar Ali Yildizhan (31) achter de friteuse aantreffen. Hij werkt vijf nachten in de week, van 20.00 uur 's avonds tot 6.00 uur 's ochtends in Cafetaria 't Hoekje. Yildizhan: "Ik zie eigenlijk geen daglicht."

Ali Yildizhan achter de toonbank. (Foto: NU.nl/Lisanne Wieringa)

Vijftig uur per week werken tussen de beschonken mensen, hoe houd je dat vol?

"Door ervaring. Ik doe dit werk al zeventien jaar, het kan bijna niet meer fout gaan. Eén ding weet je zeker: je krijgt sowieso lastige klanten. Dan zeg je: 'luister, als jij zo doet krijg je niets te eten. Kom morgen maar terug als je nuchter bent.' Vaak zeggen ze dan sorry en willen ze alsnog geholpen worden. We lossen het onderling op."

“Vervelende klanten laat ik een minuutje langer wachten op hun eten”

"In de zomer zijn de nachten echt zwaarder dan in de winter. Het is nu vroeg in de ochtend al helemaal licht buiten. Ik kan dan na het werken moeilijk in slaap komen. In de winter is het 's ochtends nog lekker donker en als je 's middags wakker wordt ook weer. Ik leef precies andersom, net als een vleermuis."

Heb je veel lastige klanten, of blijven ze over het algemeen netjes?

"Ik schat dat 40 procent netjes blijft, 60 procent niet. Die gooien de sauzen van tafel of smeren alles onder, gaan keihard schreeuwen of schelden om niets. Laatst was ons uitklapbord van de stoep gestolen. Wat moet je ermee, denk ik dan. Maar ja, zo werkt alcohol. Je moet jezelf niet verlagen door terug te schelden. Vervelende klanten laat ik gewoon een minuutje langer wachten."

“Soms zet een klant een muziekje op en wordt hier gedanst”

"Je moet gewoon blijven lachen. Veel klanten zijn wel heel leuk. Ze kennen me, ze roepen mijn naam al zodra ze binnenkomen. Ik ken al hun verhalen: die persoon gaat scheiden en die heeft een voetbalwedstrijd gewonnen. Ik weet precies wat iedereen wil eten en zet het meteen klaar. Dat vinden klanten leuk en je gaat er zelf ook vrolijker van werken. Soms laten we een klant hier een nummertje opzetten en dan wordt hier gedanst."

Kom je hier zelf ook wel eens een vette hap halen als je de stad in bent geweest?

"Ik kom altijd langs om hallo te zeggen tegen mijn collega's. Maar nee, ik kan geen frituur meer verdragen. Ik hoef het echt niet. Alleen friet neem ik nog wel, daar blijf je maar van eten. Ik kom even hoi zeggen en als de jongens het heel druk hebben, spring ik bij. Er staan hier soms wel driehonderd mensen."

"Al het horecapersoneel helpt elkaar hier sowieso. Ik help de buurvrouw soms met het terras afbouwen en andersom staan de buren hier ook wel eens tafels af te nemen. Als alle cafés sluiten, komt het horecapersoneel hier eten. Dan bellen ze of we nog een uurtje langer open kunnen blijven en zitten we hier met zijn allen. Het is een soort grote nachtfamilie."