Een onschuldige avond uit verandert soms plotsklaps in een absurde situatie. In Uit de hand vertelt NU.nl elke week een verhaal van iemand die tijdens een onbezorgd uitje onverwachts in bizarre omstandigheden belandde. Deze week vertelt Sandra (41) over haar naakte aanbidder met haast.

"Het was tien jaar geleden, ik was 29 jaar oud en was gezellig op stap met goede vrienden", vertelt Sandra.

De groep is dan in een opperbest humeur. De nacht is nog jong, de dansvloeren zijn druk en de glazen zijn vol. Tegen de ochtend belanden Sandra en een paar overgebleven vrienden in aangeschoten toestand in een vuige kelderkroeg in de binnenstad van Groningen.

Tijdens het dansen plakken hun schoenen aan de vloer. Sandra: "Al vrij snel heb ik een jongeman om me heen draaien, duidelijk uit op een avontuurtje."

Het valt haar direct op dat de slungelige, donkerblonde knul in kwestie wel erg jong is. "Dronken of niet, de jongen lijkt mij nog niet geheel droog achter de oren, dus ik vraag hem naar zijn leeftijd", vertelt ze. Hij zegt dat hij negentien jaar oud is.

Sandra schiet in de lach. "Ik maak hem duidelijk dat hij zijn pijlen beter op een jongere dame kan richten, omdat hij bij mij niet raak schiet." De aanbidder druipt af en Sandra besluit dat het mooi geweest is. Ze pakt haar jas, zegt haar vrienden gedag en loopt naar buiten.

'Welke kant moet jij op?'

Daar staat diezelfde jongeman. Hij zegt dat hij ook naar huis gaat en vraagt welke richting Sandra op moet. "Hij moet dezelfde kant op en vraagt of hij mee mocht lopen. Daar zag ik weinig kwaad in, dus prima", zegt Sandra.

Gezamenlijk lopen ze naar Sandra's huis, waar de vreemdeling vraagt of hij bij haar even naar het toilet mag, want hij is pas halverwege zijn terugweg. "Prima, maar ik moet eerst en na het plassen ga je gelijk verder", is haar antwoord.

Vreemde broek op de grond

Sandra loodst de jongen naar haar kamer, gebiedt hem te wachten en gaat naar de wc. Een minuut later opent ze de deur van haar kamer en ziet daar plotseling een onbekende broek op de grond liggen. Haar blik glijdt omhoog naar de jongen uit de kroeg, die nu spiernaakt in het midden van de kamer staat.

"We moeten wel een beetje opschieten, want ik woon hier helemaal niet en ik moet de eerste trein halen", zegt de slungelige bloterik ongedurig.

Sandra is stomverbaasd, niet in de laatste plaats omdat ze de jongen meerdere malen duidelijk had gemaakt dat hij geen kans maakte. Ze raapt zijn broek van de grond, werpt die hem toe en zegt hartgrondig: "Ah joh, geen zorgen. Dat gaat wel lukken."

De volledige naam van de geïnterviewde is bekend bij de redactie.