Dankzij de avondlockdown staat het leven ’s avonds stil en zitten we weer op de bank. Dan kunnen er vragen opborrelen als: vind ik mijn werk nog leuk? Dát is volgens Evelien van Es (50) precies het teken om met jezelf aan de slag te gaan.

Dit artikel is afkomstig uit het AD. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.

Wie dacht dat zijn leven weer compleet stil komt te staan door de avondlockdown, heeft het wat coach Evelien van Es uit Maarssen betreft mooi mis. Dat is dan ook meteen het goede nieuws, volgens de schrijfster van het boek Wees onverbiddelijk jezelf (en ga het leven aan) zitten er ook voordelen aan deze pandemie.

"Tijdens een lockdown staat het leven letterlijk even stil en stopt de ratrace, het molentje waar we in zitten. Dat zorgt voor ruimte om vragen te stellen als: hoe leef ik mijn leven? Vind ik mijn werk eigenlijk wel leuk? En weet ik wel wie ik écht ben?"

Dat klinkt somber, maar is het volgens Van Es dus níet. "Het moment dat je die vragen stelt, is fantastisch, want dan ben je je bewust dat je wilt veranderen. Ik kietel in mijn boek mensen die het gevoel hebben dat er meer is. Ik reik handvatten aan voor mensen die de zoektocht naar zichzelf durven aangaan."

Durven?

"Ja, want makkelijk is het niet. We leven in een tijd waarin iedereen uniek en authentiek wil zijn. Er wordt vaak geroepen: joh, wees gewoon lekker jezelf. Maar wat als je niet weet wie eigenlijk écht bent? Daar moet je naar op zoek."

En hoe vind je die?

"Dat kun je op verschillende manieren doen. Maar een goede techniek is door te vertragen. Wandel, tuinier, mediteer. Door de stilte komt je échte gevoel naar boven. Nu met de lockdown kun je afstand nemen, observeer je leven als een helikoptertje van boven. Door na te denken over jezelf en je keuzes, kom je erachter of je de juiste stappen hebt gezet. Waar word je blij van als je er aan denkt?"

Oké, en dan heb je jezelf gevonden?

"Haha, nee zo makkelijk is het niet. Als je weet waar je blij van wordt, moet je niet bang zijn om stappen te zetten. Je kunt dan van zowel jezelf als je omgeving tegengas ervaren. Zorg dat de mensen om je heen oordeelvrij zijn, maar wel durven spiegelen. Heel veel mensen houden zich klein omwille van anderen. Ze zijn bang wat anderen van hen vinden. Maak je daarvan los. Durf de ruimte te nemen. Je kunt onderweg mensen verliezen, maar verzamelt ook andere mensen om je heen die nu wél bij je passen. Dat heb ik zelf ook meegemaakt."

Check. Vragen stellen, afstand nemen, durven en de juiste mensen. Zijn we er dan?

"Dan ben je op de goede weg! Maar een belangrijke stap is zelfreflectie. Van jongs af aan worden we allemaal gevormd, gedraag je zo, doe dit. We worden in een keurslijf geduwd. Je hebt als je ouder wordt al gewoontes ontwikkeld. Wat is aangeleerd en overgenomen? En wat is van jezelf? Vraag jezelf af: wat is je allergrootste angst? Door daar over na te denken, leer je relativeren. Dat geeft rust."

Hoeveel mensen lukt het om onverbiddelijk zichzelf te zijn?

"De cijfers heb ik niet, maar wat ik zie in mijn praktijk, is dat als iemand bij mij komt omdat hij ongelukkig is in zijn werk, hij vervolgens naar zijn hele leven kijkt, naar zijn relaties maar ook: wat wil ik met mijn leven doen? Er zijn zoveel mensen die maar wat aanmodderen. Die op hun sterfbed zeggen: ik heb niet genoeg tijd besteed aan de dingen die écht belangrijk voor me zijn. Daag jezelf dus uit en denk groter. Als je onverbiddelijk jezelf bent, wil je nooit meer terug."