Niemand wilde dit #metoo-proces: de bekende Vlaming Bart De Pauw niet, zijn opdrachtgever de VRT niet, en de vrouwen die Bart De Pauw beschuldigen van seksueel wangedrag ook al niet. Toch staan zij woensdag tegenover elkaar in de rechtszaal - en heel Vlaanderen kijkt mee.

Dit artikel is afkomstig uit de Volkskrant. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.

De bom werd door De Pauw zelf naar buiten gegooid: op 9 november 2017, nog geen maand na de uitvinding van de hashtag #metoo, liet de bekende Vlaming in een videoboodschap weten dat de VRT niet meer met hem wil werken vanwege 'een aantal anonieme meldingen'.

"Voor alle duidelijkheid, dit is geen grap", zei De Pauw in zijn boodschap. "Deze week heeft de VRT-directie mij te kennen gegeven dat ze de samenwerking na 30 jaar onmiddellijk stopzet. Zowel met mij als schermgezicht en als televisiemaker."

Twee Vlaamse actrices met wie De Pauw als regisseur had samengewerkt, waren achter de schermen naar een vertrouwenspersoon van de VRT gestapt om te klagen dat zij maandenlang waren gestalkt. De twee zijn overigens nooit naar de politie gestapt: zij hoopten alleen maar dat De Pauw met dit gedrag zou stoppen als hij erop werd aangesproken.

Geliefd gezicht

Tot dat moment was De Pauw (53) een geliefd gezicht op de Vlaamse televisie. Zijn eerste rol speelde hij al op zeventienjarige leeftijd, en enkele jaren later brak het komische programma Schalkse Ruiters, dat mede door hem werd gepresenteerd, alle kijkcijferrecords. De Pauw werkte daarna zowel voor als achter de schermen aan talloze succesvolle programma's. Hij heeft sinds 2008 een eigen productiehuis.

Een dag na zijn videoboodschap stond het nieuws op de voorpagina's, en werd er in alle Vlaamse nieuwsuitzendingen over gesproken. De Pauw stelde zelf dat hij onschuldig was: het ging volgens hem alleen om sms-verkeer 'met een flirterige toon'. Maar volgens toenmalig VRT-CEO Paul Lembrechts waren de vrouwen overstelpt met 'honderden berichten'. En die waren niks niet flirterig, zei hij, maar 'expliciet en pornografisch'.

Hierop begon het parket van Mechelen een onderzoek, want om stalking op te pakken, is volgens de Belgische wet geen aangifte nodig. Er volgde een huiszoeking bij de VRT, meer dan tachtig mensen werden ondervraagd, De Pauw zelf werd vier keer gehoord, en zijn telefoon werd een paar weken lang afgeluisterd omdat hij contact leek te zoeken met vrouwen met wie hij in het verleden had gewerkt.

Erg jong

Uiteindelijk melden zich dertien vrouwen, de meesten actrice, als slachtoffer van zijn gedrag. In vrijwel alle gevallen waren zij erg jong toen hij hen benaderde. De Pauw was hun werkgever, producent, regisseur of tegenspeler.

De actrice Ella-June Henrad (toen 23 jaar) bijvoorbeeld, kreeg op een zondagochtend in 2017 om tien over half zes een berichtje van De Pauw. Hij vond haar 'zo lekker', ze was 'smoking hot', en hij wilde haar 'zo graag neuken'.

In zijn eerste verhoor gaf De Pauw aan de onderzoeksrechter toe dat hij onstuimig kan zijn, en soms verliefd. "Maar ik ben geen roofdier dat op vrouwen aast. Ik heb nooit iemand kwaad willen doen." Hij ziet het zeker niet als machtsmisbruik: als mensen nauw met elkaar samenwerken, zei hij, dan ben je met emoties bezig. "Het is belangrijk dat de sfeer goed zit en dat er een goede klik is."

Een poging om de rechtszaak te voorkomen, ging mis in 2018: de advocaat van de vrouwen had voorgesteld dat De Pauw schuld zou bekennen aan belaging, publiekelijk zijn excuses zou aanbieden en de kosten voor psychologische bijstand zou vergoeden. Nu staan de partijen woensdag tegenover elkaar voor de rechter en zal het verhaal weer de Vlaamse media beheersen. Er hangt De Pauw een straf van maximaal twee jaar cel boven het hoofd.