Miljonair worden met de verkoop van toiletpapier? Het lukte Gerrit Malipaard. Hij begon 30 jaar geleden met een bestelbusje waarmee hij bij zijn klanten toiletpapier afleverde. Inmiddels is MTS Euro Products een miljoenenbedrijf dat exporteert naar 37 landen. De ondernemer heeft genoeg geld verdiend om nooit meer te hoeven werken, maar hij 'kan het nog niet laten'.

Dit artikel is afkomstig uit AD Rotterdams Dagblad. Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten en tijdschriften op NU.nl. Daar lees je hier meer over.

Plassen en handen wassen; het gebeurt overal, de hele dag door. En met bijna iedereen gaat Gerrit Malipaard uit Maassluis mee naar de wc - of zijn bedrijf dan. MTS Euro Products levert toiletpapier en zeep. Ook schaatser Sven Kramer en wielrenner Tom Dumoulin zitten met Malipaard in het kleinste kamertje want Team Jumbo-Visma staat tot en met 2024 onder een soort 'toiletcontract'.

Het succes van deze ondernemer was er niet ineens. Dertig jaar geleden begon Malipaard (57) met de verkoop van toiletpapier. Met een busje ging hij bij zijn klanten langs de deur. En het bleef niet bij wc-papier. Er kwamen al snel allerlei aanverwante artikelen bij, zoals poetsdoeken, zeep en vuilniszakken. Die producten gaan de hele wereld over en zijn een constante factor. Want 'naar de wc gaan, doen we de hele dag', klonk het de afgelopen jaren vaak uit de mond van Malipaard. "En dat zal altijd zo blijven", luidt zijn conclusie nog steeds.

'Lekker muziekie'

Zijn onderneming die vanaf dag één in Maassluis is gevestigd, is uit haar jasje gegroeid. Een nieuwe locatie pal langs het water, lonkt. Het gebouw opent half oktober. Alsof hijzelf ook één van de vele bouwvakkers is, wandelt Malipaard over het bouwterrein. Niet in driedelig pak, maar in een casual spijkerbroek met dito overhemd én een bouwhelm op 'want dat is hier verplicht'. Hij begroet de elektricien, de tegelzetter, maar ook uitvoerder Hans op joviale wijze. "Lekker muziekie hebben jullie opstaan mannen", klinkt het enthousiast en met Rotterdamse tongval. De Nederlandstalige muziek galmt door het grote, nieuwe pand.

Trots geeft hij een rondleiding door het nieuwe onderkomen van de inmiddels 110 medewerkers die straks voor het eerst in 21 jaar weer een zelfde dak boven hun hoofd hebben. Het thuishonk midden in een Maassluise woonwijk was al even niet groot genoeg meer, dus werd er gebruik gemaakt van meerdere vestigingen verspreid door de stad. In zijn toekomstige werkkamer op de bovenste verdieping heeft Malipaard straks een fenomenaal uitzicht over het Rotterdamse havengebied. "Voor die paar jaartjes mag dat toch wel", vraagt hij aan zijn gezelschap. "Ik vind het een mooi plekkie, dat werken is dus geen straf."

'Hij wil de grote baas worden'

Op diezelfde werkkamer in spe is zoon Max (22) hard aan het werk. Het zweet staat op zijn voorhoofd. "Kijk die jongen eens lekker op z'n knieën zitten", grapt senior terwijl zijn zoon de kozijnen aan het stofzuigen is. "Dat hoort er allemaal bij als je hier ooit de grote baas wil worden", meent Malipaard. "Dan moet je feeling krijgen met het pand en dus ook gewoon helpen met de verhuizing. Dan dwing je respect af."

Waar zijn onderneming tien jaar geleden nog een omzet van 'slechts' 50 miljoen euro draaide, is dat anno 2021 zo'n 100 tot 120 miljoen per jaar. De nieuwe vestiging - een enorm pand van 30.000 vierkante meter - biedt ruimte voor verdere groei tot zo'n 150 tot 160 miljoen euro.

"Dit pand is duidelijk voor de toekomst neergezet, er is zelfs ruimte voor extra kantoren. Maar we hebben ook een eigen restaurant, sportschool én padelbaan. Dat was een wens van ons personeel, dus was de keuze niet moeilijk. Ik wil graag dat mijn medewerkers het naar hun zin hebben én fit blijven."

Dagen doorbrengen op zijn jacht

Want MTS kan en wil nog steeds groeien. Maar of Malipaard die ontwikkeling van dichtbij gaat meemaken, is de vraag. Hij heeft inmiddels genoeg geld verdiend om nooit meer te hoeven werken. Hij kan dagen doorbrengen op zijn jacht of zijn huis in Curaçao. Crossen in zijn jeep behoort ook tot de mogelijkheden, evenals een biertje tappen op vrijdagmiddag in de plaatselijke kroeg. "Ja, ik ben van alle markten thuis", zegt hij met een knipoog. Maar de ondernemer in hart en nieren brengt nog steeds een groot deel van de dag door op kantoor. "Ik vind het gewoon nog veel te leuk", bekent hij. "De hele dag naar je bankrekening staren is ook niks. Daar word je niet gelukkiger van."

Maar de jongere generatie staat te trappelen van ongeduld. Want naast zijn zoon heeft ook dochter Sophie (22) aangegeven niets liever te willen dan voor MTS Europroducts te gaan werken. "Ze heeft net haar scriptie bedrijfskunde ingeleverd. Max is al even klaar met zijn studie international business en heeft al wat ervaring opgedaan bij een ander bedrijf. Hij zit nu in het verhuisteam en heeft dus al een belangrijke taak. Ik vind het echt hartstikke leuk dat zij de boel willen overnemen. Maar ik heb wel gezegd: denk er goed over na en stap er pas in als je er echt klaar voor bent. Want als je komt, dan kom je ook echt. Als je liever eerst naar het buitenland wil, doet dat dan nu."

Geen uitblinker op school

Precies zoals hun vader ooit ook deed toen hij 19 was. De jonge Gerrit blonk namelijk niet uit op school. De meeste vakken hadden niet zijn interesse. Op Frans na, maar dat kwam vooral door de docente. Voor dat vak behaalde hij dan ook een 8. Maar na liefst zeven jaar over de mavo te hebben gedaan en twee andere opleidingen te hebben 'uitgeprobeerd', besloot hij te stoppen met studeren en naar Amerika te gaan. "Ik heb daar twee jaar in de kassenbouw gewerkt voor een bedrijf uit het Westland. Dat heeft mij gevormd tot de persoon die ik nu ben", blikt hij terug. "Ik ben daar zelfstandig geworden en heb geleerd voor mijn eigen natje en droogje te zorgen. Die hele periode was een les voor het leven."

Daarnaast kreeg hij van zijn ouders mee dat je 'van hard werken niet dood gaat en ook niet vies wordt'. Zijn vader was ook ondernemer, net als zijn broer die ook in het bedrijf heeft gewerkt maar eruit is gestapt. "Dat is ook hoe ik mijn kinderen heb grootgebracht; je moet hard werken om iets te kunnen bereiken. We kunnen gelukkig ook leuke dingen doen als gezin, hebben we ook altijd gedaan. Maar als er gewerkt moet worden, dan werken we ook. Je moet daarin als baas zelf voorop lopen, het goede voorbeeld geven."

Hoewel hij 57 is en dus eigenlijk officieel nog tien jaar moet werken, schat Malipaard die kans klein in. Maar hoe lang dan nog wel? "Dat weet ik eerlijk gezegd nog niet. Max zei pas tegen me: 'Knap hoor pa, dat je in zoveel landen succes hebt, maar waarom eigenlijk niet in Duitsland?' Tja, dat is een moeilijke markt. Nou, hij ziet het helemaal zitten, gaat de uitdaging graag aan. Als we weer kunnen reizen, gaat hij met de accountmanager mee naar Duitsland. Daar word ik dan zelf ook weer enthousiast van. Bovendien vind ik het mijn taak om hen eerst nog een tijdje goed te begeleiden. Maar als het moment daar is, ben ik weg hoor. Je moet de volgende generatie niet voor de voeten gaan lopen. Dan klinkt het straks: 'daar heb je die ouwe lul weer' en daar heb ik geen zin in."

Malipaard is een man met het hart op de tong, altijd al zo geweest. Ondanks dat de verkoop van toiletpapier hem miljonair maakte, wil hij ook graag 'gewoon blijven'. In zijn ogen draait het leven niet om bezit, maar om gedrag. "Ik behandel mensen op een manier waarop ik zelf ook behandeld wil worden, respectvol dus. Zo heb ik dat thuis ook geleerd. Voor mij is de heftruckchauffeur net zo belangrijk als ik. Bovendien, zonder die chauffeur ben ik nergens. Dat besef heb ik altijd gehad."

Biertje met de vuilnisman

Daarom drinkt hij op vrijdagmiddag ook een biertje met de vuilnisman, want dat is een vriend van hem en krijgt de Poolse werknemer die in zijn vakantie vier weken naar zijn geboorteland wil, het bedrijfsbusje mee. "Ja, want die staat er toch", meent 'de grote baas'. Ook krijgen werknemers van MTS Euro Products op hun verjaardag een dagje vrij. "Dat is geen dag om te werken", is zijn stellige overtuiging. "Dan moet je iets leuks doen."

"Maar je moet niet van me pikken of me bedonderen, daar kan ik heel slecht tegen", benadrukt hij. "Voor mij is vertrouwen heel belangrijk. Onrecht is iets waar ik altijd tegen zal strijden. Daarom probeer ik mijn medewerkers ook altijd kansen te bieden in ons bedrijf om hogerop te komen in andere functies, met bijscholing als dat nodig is. Het geeft me een trots gevoel dat we weinig personeelsverloop hebben en diverse mensen al meer dan 25 jaar verbonden zijn aan ons bedrijf."

Hoofdsponsor van Sparta

Daarnaast draagt Malipaard verenigingen en clubs in zijn stad een warm hart toe. Zo is er geen club, maatschappelijke organisatie of evenement dat hij in het verleden niet sponsorde. Hij was zelfs een tijdje hoofdsponsor van Sparta Rotterdam.

Ook diende hij een paar jaar geleden samen met Eric Gudde, de huidige directeur betaald voetbal van de KNVB maar in het verleden lang en succesvol trainer van Excelsior Maassluis, een plan in voor een nieuw multifunctioneel sportcomplex. Dat plan bleek na onderzoek niet haalbaar. Maar het was wél Malipaard die zijn nek uitstak, omwille van de toekomst van die clubs in de stad. Bovendien kocht hij een al jaren leegstaand, maar ook heel markant pand op het Maassluise Hoofd, liet het verbouwen en gaf ondernemer Floris van Vliet de kans er een hotel met restaurant te runnen. Met succes, want Hotel Maassluis is uitgegroeid tot een publiekstrekker.

"Maar dan zijn er nog steeds mensen die vinden dat ik arrogant ben omdat ik in een dure auto rijd. Tja, daar sta ik inmiddels wel boven. Daar kan ik niet zoveel mee. Ik heb dat geld zelf netjes verdiend. Voor mij draait het niet om bezit, wel om gedrag. Maar dat geldt helaas niet voor iedereen."