Hij mishandelde zijn vrouw jarenlang op sadistische wijze. Kleineerde haar. Isoleerde haar van de buitenwereld. En dwong zijn kinderen mee te doen met het grove fysieke en verbale geweld. Het Openbaar Ministerie zag geen andere optie dan tbs met dwangverpleging te eisen tegen de 44-jarige Utrechter S.N. "Hij deed aan intiem terrorisme."

De kinderen moesten in een potje poepen of in een beker plassen. Vervolgens moest hun moeder alles eten en drinken. Ook stak hij haar in haar been. Om vervolgens tegen de kinderen te zeggen dat hij dat 'expres gedaan had omdat daar een slagader liep en ze dan dood zou gaan'. Ook moest ze haar tong uitsteken, en trok hij haar vervolgens aan een nijptang door het huis.

Hij gooide meermaals kokend water en hete olie over zijn echtgenote heen. Eenmaal 'om haar clitoris te verlammen'. En of het slaan met riemen, stokken en wat al niet meer al niet sadistisch genoeg was, dwong hij volgens het Openbaar Ministerie ook de kinderen om mee te doen. Ze kregen er zelf ook stelselmatig van langs. Met pollepels en riemen. Ze werden aan haren getrokken en met hun hoofd boven de wc-pot geduwd.

Geïsoleerd van familie

En zo ging het er dertien jaar lang aan toe binnen het gezin. Praten mocht niemand. Iedereen zweeg ook omdat het binnen de cultuur waarin de familie leeft 'not done is' om de vuile was buiten te hangen. Haar telefoon was afgepakt. Ze mocht alleen met haar familie bellen als hij er bij was. Dat gebeurde een keer of tien in dertien jaar tijd, zegt ze. Vaker mocht niet. Op straffe van weer een afranseling.

De vrouw verklaarde dat de problemen begonnen nadat ze trouwden in 2007. In een met lugubere details doorspekte slachtofferverklaring gaf het slachtoffer aan dat het voelde alsof ze was bevrijd uit de gevangenis. Dat hij op een dag dreigde zwavelzuur in haar gezicht te gooien, en het bijtende spul ook daadwerkelijke aanschafte, was voor haar de druppel.

"Ik voelde me ellendig. Vreugde en blijdschap waren van me afgenomen. Mijn lichaam zit vol blijvende littekens. Brandwonden, steekwonden. Ik kan mijn pols amper nog bewegen. Ik kan mezelf niet in de spiegel aankijken zonder herinnerd te worden aan alle ellende. Fysieke pijn gaat over, geestelijke nooit meer."

Geloofwaardige verklaringen

Hoewel de vier minderjarige kinderen pas bij het tweede verhoor gedetailleerde verklaringen aflegden, mag er volgens deskundigen niet getwijfeld worden aan hun woorden. In beginsel regeerde angst om negatief over hun vader te praten. Volgens de verdediging zijn alle verklaringen op elkaar afgestemd.

De Utrechtse verdachte was niet bij de zitting 'omdat hij niets aan alles heeft toe te voegen'. Hij heeft eerder ontkend ook maar iets gedaan te hebben. Weigerde mee te werken aan observaties van het Pieter Baan Centrum. Dat noopte de officier van justitie om tbs met dwangverpleging te eisen. Ze wil dat hij eerst vijf jaar de cel in gaat. En ziet acht jaar als passende straf, mocht de rechtbank geen tbs opleggen. Daarnaast vragen moeder (50.000 euro) en de vier kinderen (5000 euro per persoon) smartengeld. Ze willen een contactverbod, uit angst voor eerwraak.

Intiem terrorisme

De officier kwalificeerde de zaak als een vorm van 'intiem terrorisme'.

"Hij domineerde, kleineerde, mishandelde - zowel fysiek als emotioneel - en was voortdurend het wiel van macht en controle. Het dossier bevat ontluisterende en zeer schokkende verklaringen. De kinderen moesten de televisie harder zetten als de mishandelingen en treiterpartijen gaande waren, zodat de buren niets zouden horen. Of ze moesten zelfs meehelpen om hun moeder te kleineren of bewerken. Ik draai jarenlang zaken van huiselijk geweld, maar dit heb ik nog nooit eerder meegemaakt."

De rechtbank doet over twee weken uitspraak.

Elke dag verschijnt een selectie van de beste artikelen uit de kranten van DPG op NU.nl. Daar lees je hier meer over.