SESTRIERE - Antoine Deneriaz is zondag olympisch kampioen op de afdaling geworden. De 29-jarige Fransman verraste als laatste skiër de rest van het veld. Met 1.48,80 troefde hij de Oostenrijker Michael Walchhofer (1.49,52) af. Het brons was zondag voor de Zwitser Bruno Kernen (1.49,82).


De 29-jarige Fransman verrast als laatste skiër de rest van het veld

De Noor Kjetil Andre Aamodt eindigde op de vierde plaats (1.49,88). De Amerikaan Bode Miller werd vijfde (1.49,93), de Oostenrijker Hermann Maier zesde (1.50,00). Titelverdediger Strobl eindigde op de achtste plaats.

Startnummer

Deneriaz shockeerde zondag in Sestriere de skiwereld met de olympische titel op de afdaling, het koningsnummer van het alpineskiën. Met het door hem aanvankelijk verfoeide startnummer dertig slaagde Deneriaz er in de lang leidende Oostenrijker Michael Walchhofer naar het zilver te verdringen.

Training

De formule 1-jongens van de skiwereld hadden de afgelopen dagen amper naar de 29-jarige Deneriaz omgekeken. Dat hij zaterdag de snelste was in de afsluitende training vond iedereen prima. De toppers hielden zich bewust koest, omdat ze geen al te hoog startnummer wilden op de Kandahar Banchetta-piste van 3,3 kilometer die vooral bovenin de aanblik van een ijspiste had.

Waar de Oostenrijkers Walchhofer, Hermann Maier, Fritz Strobl en de Amerikanen Bode Miller en Daron Rahlves werden verwacht, sloeg Deneriaz ongekend hard toe. Hij herhaalde het kunststukje van zijn landgenoot Jean-Luc Cretier, die in Nagano (1998) de wereld verbijsterde met de titel op de afdaling. Hij had tot die zege nog nooit iets van belang gewonnen.

Podiumplaatsen

Deneriaz was tot zondag zeker geen onbeschreven blad in de skiwereld. Drie wereldbekerzeges (seizoen 2002/2003 en 2003/2004) op de afdaling stonden er al tijden achter zijn naam, maar op wereldkampioenschappen of Olympische Winterspelen had de skiër uit de Haute-Savoie nog nooit meegedaan om de podiumplaatsen.

Blessure

Dit seizoen was hij slechts twee keer tot de toptien doorgedrongen van een wereldbekerwedstrijd. Wanhopen deed Deneriaz echter niet. De terugval was duidelijk een gevolg van een zware knieblessure, die hem in januari 2005 trof., Hij de scheurde een kruisband van de linkerknie af. "Blijven werken, dan komt het altijd goed", zei hij in de aanloop naar de Winterspelen.

Champagne

Zaterdag in de slottraining maakte Deneriaz al indruk. Maar een training is anders dan een wedstrijd waarin een olympische titel wordt vergeven, "Toch had ik zondagmorgen het idee dat mij niets kon gebeuren", stamelde de overgelukkige Fransman na zijn geslaagde machtsgreep. "Ik was zo zeker van mezelf. Ik had de champagne zaterdag al willen bestellen."

De winst van de Fransman bewees eens te meer de stelling dat de afdaling op Winterspelen meestal verrassende winnaars kent. "Op de Winterspelen is de winnaar altijd een onverwachte", gaf de Oostenrijkste titelverdediger Fritz Strobl achter de finishlijn toe. Hij was de onverwachte winnaar in Salt Lake City en kwam nu niet verder dan de achtste plaats. Ook hem lukte het niet als eerste de olympische titel op de afdaling te prolongeren.

Onderaan de piste sloeg Michael Walchhofer het Franse feestje met een waterige blik gade. De Oostenrijker, wereldkampioen op de afdaling in 2003, dacht het goud al binnen te hebben. Als tiende starter zag hij al zijn concurrenten stuklopen op zijn tijd.

Zuur

"Natuurlijk vind ik dit zuur. Maar toch ben ik ook blij met het zilver. Het is mijn eerste olympische medaille", zei de favoriet.

Onverslaanbaar

Bode Miller, de controversiële Amerikaan, keek na zijn race teleurgesteld naar het scorebord. De wereldkampioen meende dat hij een sterke race had afgewerkt, maar kwam niet verder dan de vijfde plaats. "Iedereen maakte fouten, maar ik had het idee dat ik nergens echt de mist ben ingegaan. Ik had echter windkracht tien in de rug moeten hebben om Deneriaz van goud af te houden. Hij was vandaag onverslaanbaar."