John Degenkolb heeft zondag de zeer tumultueuze kasseienrit in de Tour de France gewonnen. De renner van Trek-Segafredo sprong in de slotkilometers weg uit een groep met veel klassementsmannen en bleef zijn twee medevluchters voor, onder wie geletruidrager Greg Van Avermaet.

In de laatste meters van de loodzware etappe over 156,5 kilometer tussen Arras en Roubaix - waarbij meer renners wél dan niet vielen of een lekke band kregen - rekende Degenkolb in de sprint naast Van Avermaet af met Yves Lampaert (Quick-Step Floors). Met zijn tweede plaats verstevigde Van Avermaet zijn leiding in het klassement.

Richie Porte (BMC), een van de favorieten voor de eindzege, ging al vroeg in de etappe tegen de grond en gaf huilend op. De meeste klassementsmannen, onder wie Nederlanders Tom Dumoulin, Bauke Mollema en Steven Kruijswijk, eindigden in de voorste groep. Rigoberto Urán was de belangrijkste renner die tijd verloor, al leverden ook Mikel Landa en Romain Bardet seconden in.

In de top van het klassement heeft Van Avermaet nu 43 seconden voorsprong op Geraint Thomas van Team Sky, die tweede staat. Nummer drie Philippe Gilbert (Quick-Step Floors) geeft 44 tellen toe. Mollema, Dumoulin en Kruiswijk staan veertiende (op 1.58), vijftiende (2.03) en zestiende (2.06).

In het parcours waren vijftien kasseistroken opgenomen met een totale lengte van 21,7 kilometer, waardoor de rit als een mini-editie van Parijs-Roubaix gold. Dat was goed nieuws voor onder anderen Degenkolb, die de voorjaarsklassieker in 2015 won. De Duitser boekte zijn eerste dagsucces in de Tour en het was bovendien zijn eerste zege sinds hij in januari 2016 door een auto werd aangereden in Spanje en lang moest herstellen.

Maandag is een rustdag in de Tour, waarna de koers dinsdag verder gaat met een bergrit over ruim 158 kilometer tussen Annecy en Le Grand-Bornand. De renners krijgen één klim van buitencategorie, drie bergen van eerste categorie en een beklimming van vierde categorie voor de kiezen.

Tolhoek

In de zeer onrustige etappe van zondag ontstond al snel een kopgroep van vijf renners, onder wie Antwan Tolhoek van Lotto-Jumbo. Later in de koers sloot daar nog eens vijf man bij aan.

Ondertussen leverde de stressvolle situatie in het peloton diverse valpartijen op en Porte was daarbij het voornaamste slachtoffer. De Australiër gold als een van de topfavorieten voor de eindzege en bezette de tiende plek in het klassement. Hij verliet de koers in tranen.

De kasseien zorgden naast valpartijen vaak voor materiaalproblemen, ondervond ook Dumoulin. De nummer twee van de Giro kreeg een lekke band en moest alles op alles zetten om weer terug te keren in het peloton, maar slaagde daar wel in.

Vooraan kampte Tolhoek met hetzelfde probleem, waardoor hij moest afhaken in de kopgroep. Het aantal vluchters werd zodoende gereduceerd tot negen, maar zij hielden geen stand op de helse kasseistroken.

Groenewegen

De koers bleef maar slachtoffers opleveren. Onder anderen kopmannen Bardet (AG2R) en Ilnur Zakarin (Katusha) reden lek en met nog zo'n tachtig kilometer voor de boeg gingen tweevoudig ritwinnnaar Dylan Groenewegen en Team Sunweb-renner Laurens ten Dam tegen de grond. Groenewegen had het even moeilijk, maar stapte toch weer op.

Bij de volgende reeks kasseistroken gaf het Team Sky van Chris Froome flink gas en dat zorgde voor een breuk in het peloton. De meeste klassementsmannen waren alert, maar dat gold niet voor Kruijswijk (al kwam dat door een lekke band), Adam Yates en en Vincenzo Nibali. Zij moesten vol aanzetten om het gat weer te dichten.

Ondertussen ging ook Quick-Step Floors-renner Niki Terpstra, een van de kanshebbers op dagsucces, onderuit. De Noord-Hollander was een van de vele renners die tegen de grond kwakte en kon de zege daardoor vergeten.

Beslissende demarrage

Toen de stofwolken met nog één kasseiengedeelte te gaan wat waren opgetrokken, bleek dat de sterke Dumoulin net als veel andere klassementsrenners in de voorste groep zat. Urán, Landa en Bardet waren de belangrijkste afwezigen.

Met nog ongeveer vijftien kilometer te gaan plaatsen Van Avermaet, Degenkolb en Lampaert de beslissende demarrage. In de eindsprint bleek Degenkolb de sterkste, voor Van Avermaet - die als nummer twee zijn leiding in het klassement verstevigde - en nummer drie Lampaert.