Geen publiek is chauvinistischer dan het Franse. Ernests Gulbis merkte dat weer eens in de tweede ronde, toen de Let het moest opnemen tegen Gaël Monfils.

Door Jasper Boks

De wave ging over het center court, maar die was bestemd voor Monfils. In de eerste ronde won de Fransman, die begin dit jaar terugkeerde na een maandenlange blessure, al van nummer zes van de wereld Tomas Berdych.

Nu hielp het publiek hem een handje tegen Gulbis. Op de vraag of hij had genoten op de baan, zei de Let na zijn nederlaag  (6-7, 6-4, 7-6, 6-2): "Het was niet leuk."

Monfils greep tussen de derde en vierde set zijn telefoon om de wave op de tribune te filmen. Monfils: "Ik vroeg de umpire of ik dat mocht filmen. Hij zei dat het mocht en toen heb ik het snel opgenomen.”

Gulbis zag niet dat Monfils in de weer was met zijn telefoon. "Ik zag het niet, maar het maakte mij ook niet uit wat hij deed met zijn telefoon of het publiek."

"Het maakte toch niet uit wat ik deed. Ik speelde een schitterend punt en er applaudisseerden maar 22 mensen voor mij. Dat was de helft van mijn team, die ik zelf kaartjes had gegeven. Dat is niet genoeg. Het Franse publiek is het Franse publiek. Het is goed voor de Franse spelers, maar slecht voor ons."

Publiekslievelingen

Monfils en Jo-Wilfried Tsonga zijn de grote publiekslievelingen van de Fransen die al smachten naar een Grand Slam-titel sinds Yannick Noah precies dertig jaar terug Roland Garros won.

Monfils, een paar jaar terug halve finalist in Parijs: "Ik voel me geweldig hier. Dit is mijn stad. Er zitten familie en vrienden op de tribune en iedereen staat honderd procent achter me. Het gaat me hier vaak goed af, omdat ik de druk van het publiek op een positieve manier gebruik."

Een Grand Slam-titel, het zou Frankrijk gek van vreugde maken, Monfils weet het. In Australië zei hij eerder dit jaar dat hij het in zich heeft om een keer een Grand Slam-titel te winnen.

"Ik voel nog steeds dat ik dat in me heb. Elke keer dat ik meedoe aan een Grand Slam-toernooi denk ik dat het me kan lukken. Het is mijn droom nog altijd en diep van binnen denk ik dat ik het kan. Ik wacht op mijn tijd."

Ook Andy Murray, die geblesseerd Roland Garros moet missen, moedigt Monfils aan via Twitter. 'Alez Monf', en 'Monfils for Roland Garros', stuurde hij de wereld in. Monfils: "Andy is een goede vriend, ik ken hem al sinds hij negen was en ik tien. In het begin sprak ik amper Engels. Zijn Frans is niet erg goed, soms gaat het beter. Als we tijd hebben, proberen we af te spreken."