Jaren werd uitgekeken naar Red Dead Redemption 2, een prequel op het zeer succesvolle Red Dead Redemption uit 2010. Het tweede deel biedt een overtuigende open wereld waarin al je keuzes belangrijk zijn.

Dit keer draait het verhaal om Arthur Morgan, een gewetenloze schurk die in het Wilde Westen rooft en moordt.

In dit actieavonturenspel zie je de teloorgang van zijn bende, dezelfde bende waar je in het eerste deel wraak op nam als hoofdpersoon John Marston.

Dit geliefde personage keert regelmatig terug. Maar ook als je het eerste deel niet hebt gespeeld, is het verhaal goed te volgen.

Alle acties hebben consequenties

De knapste prestatie in dit cowboyavontuur is de open wereld, die constant context biedt voor jouw daden. Alles wat Morgan doet in het spel, kan later in het verhaal weer terugkomen.

Om de haverklap komt hij willekeurige voorbijgangers tegen die iets van hem willen. Een crimineel die net uit de gevangenis is ontsnapt, een goudzoeker die net de jackpot heeft gewonnen of een vrouw die onder haar paard terecht is gekomen. Je kunt zelf kiezen hoe je met deze situaties omgaat: als een barmhartige samaritaan of toch als een gewetenloze boef.

Die keuzes hebben daadwerkelijk effect op de spelwereld. Die vrouw die je onder haar paard vandaan hebt getrokken, kun je uren later weer ergens in een dorpje tegenkomen. Ze begroet je dan hartelijk en heeft misschien nog wel een beloning voor je in petto. Het spel zit vol met kleine en grote beslissingen, die op deze manier knap met elkaar verweven worden.

Maar de intelligentie van de wereld gaat nog een stuk verder. Als je te vaak in dezelfde kleren misdaden uitvoert, gaan dorpsbewoners je aan je kleding herkennen. Ook als je een masker droeg tijdens een overval. Als je lijken ergens achterlaat, zie je later hoe die door de politie opgeruimd worden of langzaam wegrotten. Bijna alle inwoners van de wereld onthouden of ze jou al een keer ontmoet hebben. Hun reacties zijn afhankelijk van je reputatie.

De game zit boordevol met dit soort kleine systemen, die samenkomen om een zeer geloofwaardige en levendige wereld neer te zetten. Het zet daarmee een nieuwe standaard voor openwereldspellen.

Op pad met de Van der Linde-bende

Het hoofdverhaal is een stuk rechtlijniger, maar niet minder imposant. Arthur Morgan werkt in dienst van bendeleider Dutch van der Linde, een charismatische man die alles doet om zijn groep overeind te houden. Zijn bendeleden blijven hem trouw volgen, al wordt het steeds duidelijker dat hun criminele leven niet vol te houden is.

De game speelt zich namelijk af in een tijd waarin het Wilde Westen getemd wordt. Voor schurken als Morgan is eigenlijk geen plek meer, merkt hij ook zelf regelmatig op. Een groot thema is de criminele levensstijl die hij erop nahoudt en de keuzes die hij in zijn leven heeft gemaakt om eraan vast te kunnen houden.

Het kamp van de bende van Van der Linde is een kleine wereld op zich en bijna net zo indrukwekkend als de rest van het spel. Regelmatig keert Morgan terug naar het tentenkamp, waar hij zijn vrienden ontmoet en met ze praat. Dat werkt heel dynamisch. Bendeleden komen bijvoorbeeld uit zichzelf naar je toe om na te praten over een missie die je net hebt gedaan.

Maar ze praten ook met elkaar over koetjes en kalfjes en betrekken jou bij het gesprek als je toevallig langsloopt. Hier is het bijna niet meer merkbaar dat je een game speelt, zo echt voelen de personages aan. Je zult regelmatig uit jezelf naar het kamp willen gaan om een beetje te kletsen, ook als je daar niet voor een missie hoeft te zijn.

De spelwereld is uitzonderlijk mooi gemaakt, met prachtige vergezichten, adembenemende vlaktes en weelderige bossen. Vooral de belichting is een lust voor het oog. In een bos druipen de zonnestralen door de boomtakken, bij een meertje zie je ze reflecteren op het kabbelende water. 's Ochtends kan het scherm worden gevuld met nevel, waar de ochtendzon met moeite doorheen komt. Tegen de avond worden de vlaktes verwarmd door de gloed van de schemering.

Uitzonderlijk traag tempo

Red Dead Redemption 2 wordt gekenmerkt door een opvallend traag tempo. Regelmatig moet de speler minutenlang op zijn paard doorbrengen om de volgende missie te bereiken. Vaak wordt Morgan vergezeld door een bendegenoot die een gesprekje aanknoopt, maar net zo vaak staat hij er alleen voor.

Niet alleen het paardrijden, maar eigenlijk alles gaat langzaam in dit spel. Wil je een huis doorzoeken op waardevolle spullen, dan moet je bijvoorbeeld elk laatje en elke kastdeur één voor één openen. Als Morgan een dier vilt - huiden heb je nodig om nieuwe tassen of kleren te maken - zie je hem heel secuur elke snede maken. En ook het verhaal wordt doorspekt met minutenlange gesprekken en tussenfilmpjes.

Dit is overigens geen kritiekpunt: de sloomheid werkt juist erg goed om je in de spelwereld onder te dompelen en een hechte band op te bouwen met bendegenoten. Maar het is wel iets om rekening mee te houden, zeker als je gewend bent aan de snelle actie van Grand Theft Auto 5, de vorige game van ontwikkelaar Rockstar. Dit spel is geen aaneenrijging van hoogtepunten vol actie en zal daardoor misschien niet iedereen bekoren.

Een opeenstapeling van kleine klusjes

De game wordt daarnaast extra verzwaard door een opeenstapeling van kleine spelmechanieken. Morgan moet een waslijst aan klusjes afwerken om optimaal te blijven functioneren.

Zo moeten zijn geweren worden schoongemaakt, omdat ze anders minder goed werken. Het paard moet regelmatig geborsteld en gevoederd worden, anders rent hij minder snel. Morgans haar en baard groeien gedurende het spel, waardoor hij af en toe naar de kapper moet om er niet als een slons bij te lopen. Ook moet hij vaak slapen, wordt hij zonder eten te dun en moet hij regelmatig in bad. Anders roept iedereen hem constant na dat hij stinkt.

Het zijn een heleboel kleine opdrachten die de game niet per se leuker maken. Het kan een beetje als werk voelen om al die aspecten in de gaten te blijven houden.

De meeste van die zaken zijn gelukkig optioneel, behalve drie belangrijke aspecten: je gezondheid, uithoudingsvermogen en de functie Dead Eye, waarmee je in slow motion vijanden onder vuur kunt nemen. Als je deze meters, die constant in beeld worden getoond, niet goed in de gaten houdt, kun je minder snel rennen en ga je eerder dood. Morgan zal daarom genoeg moeten eten en slapen en daarnaast af en toe een sigaret moeten roken om scherp te blijven.

Conclusie

Het tempo van de game had iets meer in evenwicht kunnen zijn. Ook het verhaal komt wat langzaam op gang en heeft momenten waarop het een beetje inkakt, al zijn de latere hoogtepunten meer dan de moeite waard om door te spelen.

Dat doet allemaal niets af aan het feit dat dit een nieuwe mijlpaal voor games is. De wereld die hier wordt neergezet, is enorm geloofwaardig en compleet. Na tientallen uren spelen zijn de willekeurige ontmoetingen op je pad nog steeds uniek. Nooit kom je twee keer hetzelfde verhaaltje tegen.

En de resultaten van jouw keuzes in al die situaties blijven zich opstapelen in een wereld die al je acties onthoudt. Concurrenten zullen zich achter de oren krabben en zich afvragen hoe ze hier aan kunnen tippen.