Afghaanse vluchtelingen vooral opgevangen in de regio, zo staat het ervoor
Veel mensen proberen uit angst voor de Taliban Afghanistan te ontvluchten. Afghanen die samenwerkten met de NAVO worden door de lidstaten geholpen, maar niet iedereen kan op dergelijke steun rekenen. Op ons reactieplatform NUjij kregen wij vaak de vraag hoe het zit met de opvang in de regio. Dit is nu de situatie.
Hoeveel vluchtelingen zijn er momenteel opgenomen?
Bij vluchtelingenstromingen worden de meeste mensen altijd opgenomen door buurlanden, zegt Marjoleine Zieck, hoogleraar International Refugee Law aan de Universiteit van Amsterdam. "Wereldwijd wordt 73 procent van alle vluchtelingen opgevangen in buurlanden. 86 procent van die staten zijn ontwikkelingslanden."
Het is moeilijk om precieze aantallen vluchtelingen te noemen, omdat niet alle vluchtelingen in de regio zijn geregistreerd. Naast Pakistan grenzen ook Turkmenistan, Oezbekistan, Tadzjikistan, Iran en China aan Afghanistan.
"Pakistan heeft weken geleden al duidelijk aangegeven dat het zich dit niet meer kan veroorloven. De boodschap is duidelijk: landen in de regio hebben hulp nodig."
Het is volgens Zieck van groot belang dat de buurlanden hun grenzen openhouden, "anders zitten de Afghanen opgesloten in hun eigen land". Op dat gebied kunnen westerse landen veel meer steun bieden. "Dat kan financieel, maar ook fysiek door middel van het hervestigen van vluchtelingen in andere staten."
De meeste Afghanen die willen vluchten, ontbreekt het echter aan middelen en reisdocumenten. "In theorie mogen vluchtelingen doorreizen en asiel aanvragen waar ze willen, maar dat wordt ze door gesloten grenzen feitelijk onmogelijk gemaakt", aldus Zieck.
Opvang in de regio is daarom volgens de hoogleraar onvermijdelijk, omdat vluchtelingen vaak niet verder komen dan die regio. Dat komt ook door de deals die Europa heeft gemaakt met bijvoorbeeld Turkije om geen ongedocumenteerde vluchtelingen door te laten.
"Vluchtelingen direct of indirect terugsturen naar Afghanistan waar ze te vrezen hebben voor hun leven of vrijheid vanwege hun ras, religie, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde sociale groep of politieke opvatting is verboden."
Zieck vindt het de verantwoordelijkheid van de regering om te benadrukken dat Nederland verplichtingen heeft. "Het is niet louter een kwestie van liefdadigheid, we hebben gewoon een verdragsverplichting. We horen dit te doen. Die verantwoordelijkheid hebben we, of de mensen nou voor ons gewerkt hebben of niet."
"De procedure loopt per individu, dat is bijzonder tijdrovend. Juist gelet op de publieke opinie is het belangrijk die procedure zo te houden. Sommige mensen hebben gewoon geen recht op status, zij zijn geen slachtoffers en vrezen geen vervolging."
Vanwege het grote aantal vluchtelingen is het gebruikelijk dat er eerst een collectieve erkenning plaatsvindt. "Pas bij hervestiging wordt er een uitgebreide screening gedaan. We moeten weten waar die mensen vandaan komen, weten wat hun achtergronden zijn. We willen hier geen mensen die zich schuldig hebben gemaakt aan misdrijven tegen de menselijkheid."



