CALGARY - Tweemaal verbeterde hij het Nederlands record op de meter. In de buurt van Jeremy Wotherspoon kwam hij echter niet. Gerard van Velde is sinds zaterdag de snelste Nederlander op de 500 meter (34,61) maar moest de wereldtitel aan Wotherspoon laten.

De Canadese favoriet was namelijk op alle afstanden rapper dan zijn voornaamste concurrent en werd voor de vierde keer wereldkampioen. Van Velde pakte zilver, Wennemars kreeg de bronzen medaille.

Eigenlijk had de Nederlandse sprintelite zich al voor het WK neergelegd bij de suprematie van Wotherspoon. Op de 1000 meter kunnen Van Velde, Wennemars en Bos hem wel bijbenen, maar op de 500 meter slaat de Canadees telkens een gat.

Tevreden

"Ik ben hartstikke blij als ik tweede word", sprak Wennemars na de eerste dag. De zilveren en bronzen plak voor respectievelijk Van Velde en Wennemars stelden beide rijders dan ook tevreden. Alleen een grove misslag - of erger: een valpartij - zou Wotherspoon van de titel hebben kunnen afhouden.

Maar de Canadees schaatste vier solide races en stevende onbedreigd af op de gouden medaille. "Ik heb nog nooit zoveel publiek op de Olympic Oval gezien", sprak Wotherspoon, die op zijn thuisbaan reed. "Dat gaf me veel energie.

Sfeer

De sfeer was fantastisch, te vergelijken met Heerenveen." Slechts eenmaal dit weekeinde verstomden de duizenden Canadese fans. Dat gebeurde op zaterdag toen Wennemars in de laatste rit van de 1000 meter met 0,01 seconde onder de tijd van Wotherspoon dook. Toch was de Canadees ook op die afstand de morele winnaar, want hij was ruim tweetiende sneller dan Van Velde. De TVM'er eindigde als vierde (1.08,65) in een race die hijzelf omschreef als "niet bijzonder".

Eerder op die zaterdag had Wotherspoon al een goede basis voor de wereldtitel gelegd door de openingsafstand te winnen. "Die eerste 500 meter van Wotherspoon was super", complimenteerde Van Velde hem. "Zelf ben ik ook heel tevreden met mijn rit. Vooral op de laatste 200 meter was ik heel sterk. Daar werd de winst gepakt." De schaatser van TVM klokte 34,68 en verbeterde daarmee zijn eigen Nederlands record (34,72) dat hij deelde met Jan Bos.

Materiaalproblemen

De twee goede races gaven Van Velde wel de bevestiging dat hij zijn materiaalproblemen had overwonnen. Vorige maand brak tijdens een training, aan de vooravond van de WB-wedstrijd sprint in Japan, de voetplaat onder zijn schaatsschoen af.

Vervolgens ging de reparateur zo onzorgvuldig met zijn reservemateriaal om dat de buizen krom stonden. Sindsdien had Van Velde de perfecte afstelling nog niet gevonden. Vooral het Nederlands record moet de rijder hebben overtuigd dat zijn materiaal weer in orde is.

Record

Op de tweede dag bewees de olympisch kampioen van Salt Lake City dat hij nog harder kon. In een directe confrontatie met Wennemars kwam hij na 34,61 over de streep en sloeg daarmee de aanval van zijn landgenoot op de tweede plaats af. De rijder uit de ploeg-Orie klokte 34,96 en moest op de laatste afstand de Japanner Shimizu nog inhalen om brons te pakken.

Wennemars slaagde in die opdracht. Hij kwam tot een tijd van 1.07,98, voldoende om de kleine Shimizu van het podium te duwen en om Joey Cheek van zich af te houden. Terwijl Van Velde en Wennemars voor de medailles streden, konden Jan Bos en Beorn Nijenhuis slechts hopen dat ze in de toptien eindigden.

Nijenhuis

Voor de 18-jarige debutant Nijenhuis was dat allerminst een schande. De TVM'er, die vorige week zijn persoonlijk record op de meter aanscherpte tot 35,69, kwam nu tot een tijd van 35,29. Na redelijke tijden op de drie resterende afstanden eindigde Nijenhuis als elfde in het klassement. Bos, vooraf beschouwd als kandidaat voor een podiumplek, was terug te vinden op de zevende plaats.

"Technisch liep het wel, maar ik had geen kracht", analyseerde de schaatser van DSB. "Op de 1000 meter dacht ik al na 50 meter: 'Oef, dit is echt zwaar'. Het is alsof ik op een lege tank rijd. Ik snap er niks van."