FRIMLEY GREEN - De finale van de Lakeside heeft zondagavond, in navolging van de eindstrijd van de PDC op nieuwjaarsdag toen Raymond van Barneveld Phil Taylor versloeg, laten zien waarom darts het zo goed doet op televisie. Niets is zeker. Ook niet bij de BDO, de andere profbond.

Terwijl Martin Adams toch al snel zeker leek van zijn eerste wereldtitel, na veertien jaar vergeefs proberen. De 50-jarige Engelse favoriet kwam tegen zijn even oude landgenoot Phil Nixon met 6-0 in sets en 2-1 in legs voor. Wat kan er dan nog misgaan? Veel. Bijna alles zelfs. Adams kwam vreselijk in de knoei, zweette peentjes maar redde zich toch: 7-6.

Baby

"Eindelijk", zei de aanvoerder van het Engelse team voor de camera van SBS6 en knuffelde de bokaal. "Dit is mijn baby. Ik wilde hier zo graag winnen. Nu wil ik dat nog een keer doen."

Adams was zich niet doodgeschrokken door de wonderbaarlijke herrijzenis van zijn opponent. "Wanhopig? Nee. Je moet blijven doen wat je in die eerdere sets deed. Als je met 6-0 achterstaat heb je niets meer te verliezen. Dan voel je geen druk meer. Dan gooi je die 180'ers, 140'ers en dubbels ineens wel."

Sensatie

Zijn opponent wist, zo dicht bij een sensatie, niet hoe hij moest kijken. Schaapachtig tevreden. 'Nixy' was in de eindstrijd tegen 'Wolfie' terecht gekomen ten koste van Niels de Ruiter, de laatste Nederlandse vertegenwoordiger in Frimley Green. Hij streek als verliezend finalist 45.000 euro op. Adams verdiende ruim een ton.

De Ruiter slaagde er zaterdag niet in ook deze editie van de Lakeside een Nederlands tintje te geven. De Nieuwegeiner verloor met 4-6 van Nixon. Adams, won met 6-5 van Mervyn King, die een knappe inhaalrace ook al niet wist te bekronen.

De Ruiter

De Ruiter kwam eveneens van ver (1-5) maar zag zijn opmars - vooral ook dank zij het falen van Nixon - in de tiende set gestuit. De Engelsman mikte zijn achtste matchdart eindelijk wel in de dubbel. "Ik heb gevochten, maar hij was beter. Klaar", reageerde de speler waarop Oranje de hoop had gevestigd.

Drama

De liefhebbers kregen derhalve een Engelse finale. Die leverde tot opluchting van de organisatie spektakel en drama. Toch had menigeen - niet in de laatste plaats de zendgemachtigden - stiekem gehoopt op wat resterend vers bloed van overzee. Zeker na de snelle aftocht van titelverdediger Jelle Klaasen en Michael van Gerwen en na alle commotie rond hun dreigende overstap naar de PDC, van de andere wereldkampioen Van Barneveld, een goede vriend van Adams.

Adams en Nixon, die al 33 jaar pijltjes gooit maar zich voor het eerst kwalificeerde voor hét BDO-toernooi, zijn qua uitstraling op tv voor de meeste doelgroepen een bevestiging van het verleden van darts als kroegsport. De Ruiter moet nog 24 worden en heeft de toekomst. Zijn kwaliteiten toonde hij zaterdag sporadisch. Hij ontbeerde de ervaring om zich over de vele dode punten te trekken.

Nixon had er ook moeite mee. De bookmakers kozen prompt massaal voor Adams, die al in vele finales stond maar daarin veel te vaak verloor. Hij zou de klus normaal gesproken met speels gemak moeten klaren. De hele week was echter weinig normaal in het fameuze dartpaleis van Frimley. Ook op de slotdag niet.

Aan die herinnering klampte De Ruiter zich vast. Vorig jaar moest hij al na de eerste ronde naar huis, nu als de nummer drie, met 16.500 euro op zak. "Ik ben teleurgesteld, ik ben kapot, lichamelijk helemaal op, maar ik ben niet chagrijnig. Dit resultaat blijft prachtig. Een leermoment. Ik weet nu wat ik moet doen."