BERLIJN - De kenners wisten het enkele weken geleden nog zeker: Spelers als Zinedine Zidane, Lilian Thuram en Claude Makelele hadden meer recht op pensioen dan een terugkeer in de nationale elf van Frankrijk. Zelden hebben verbleekte topspelers het ongelijk van de critici zo nadrukkelijk bewezen als de Franse routiniers op de wereldtitelstrijd in Duitsland.

Frankrijk staat in de finale, met zondag in Berlijn Italië als tegenstander. "Van tevoren hebben we afgesproken: Samen sterven of samen leven", sprak verdediger Eric Abidal na de gewonnen halve finale tegen Portugal. "Door de enorme teamgeest hebben we ons weten op te richten. We zijn met overtuiging zo ver gekomen."

Frankrijk startte moeizaam in de groepsfase, met gelijke spelen tegen Zwitserland en Zuid-Korea. Niemand was verrast. De wereldkampioenen van 1998, die destijds in de eindstrijd van Parijs Brazilië versloegen, hadden toch allang alle franje verloren. Geen winst en geen doelpunt op het WK 2002. Een roemloze aftocht op het EK van 2004 in Portugal.

Vieira

"Nu geloven we weer in onszelf", verklaarde Patrick Vieira, de dominante middenvelder. "We zijn van alle blaam van de laatste jaren gezuiverd. Wie achtereenvolgens Spanje, Brazilië en Portugal uitschakelt, heeft recht op de finale. We hebben dit alles met goed spel afgedwongen. We zijn terug."

Interne strubbelingen en overspannen ego's (volgens Thuram) lagen ten grondslag aan de terugval. "We zijn al die jaren geen team meer geweest", zegt Thuram nu. "Er was geen eenheid, geen groepsgevoel. Iedereen dacht alleen maar aan zichzelf. Zo ontstond ook het besef dat spelen voor de nationale ploeg een verspilling van tijd was. Gelukkig ligt die periode nu achter ons."

De solidariteit is volgens Thuram, de rots in de verdediging, weer volledig terug. De spelvreugde eveneens. "De problemen van weleer hebben we niet meer. We doen het weer samen." Voor feest in het Franse kamp is het desondanks te vroeg. "We kwamen hier met maar één doel en dat was het toernooi winnen", verklaarde coach Raymond Domenech. "We willen de finale winnen. Dat we zover zouden kunnen komen, dat wisten we. In tegenstelling tot de buitenwereld hebben wij niet getwijfeld."

Domenech

Niet alleen goed spel, vooral grote inzet ligt volgens Domenech ten grondslag aan het succes. "Tegen Portugal hebben we bewezen dat we ook kunnen vechten. De Portugezen waren onze zwaarste tegenstander tot nu toe, het was zelfs moeilijker dan tegen de Brazilianen. Dat we op de been zijn gebleven zegt me daarom veel."

Zidane

Speciale woorden had Domenech wel voor dé individuele uitschieter van het toernooi, Zidane. De spelmaker maakte het enige doelpunt in de halve finale, van elf meter. "Hij wilde de finale van het WK als de laatste wedstrijd van zijn loopbaan. Dat hij dat nog voor mekaar heeft gekregen is haast ongelooflijk."

"Tien jaar lang was Zidane een toegevoegde waarde voor het internationale voetbal. Toch staat de eindstrijd niet in het teken van zijn afscheid. Het gaat Frankrijk om goud voor ons allemaal, niet voor Zidane alleen. Hij is hier ook niet voor een afscheidstoernooi, hij is hier om te winnen."

Met respect heeft Domenech ook de verrichtingen van de komende tegenstander gevolgd. "Op dit WK zijn twee wedstrijden cruciaal geweest. Die van ons tegen Brazilië en die van de Italianen tegen Duitsland. Ik denk dat we kunnen stellen dat deze twee landen terecht in de finale staan. De komende dagen zullen we ons nadrukkelijk verdiepen in de kracht van de tegenstander. Dat heb ik tot nu toe nog niet gedaan."

In elk geval is daarna de toekomst voor Frankrijk onzeker. Zidane stopt helemaal, ongetwijfeld zullen veel routiniers hun interlandloopbaan afsluiten. Domenech maakt zich er nog niet druk over. "Eerst vakantie. Ik weet zeker dat we daar maandag hard aan toe zijn."