PARIJS - Voor de tweede keer in de clubhistorie heeft FC Barcelona de Europa Cup voor landskampioenen gewonnen. De Spaanse ploeg van de Nederlandse trainers Frank Rijkaard en Henk ten Cate versloeg woensdagavond in Parijs het Engelse Arsenal met 2-1 in de finale van de Champions League.

Bekijk video: Modem/ Breedband

In 1992 won Barcelona onder leiding van coach Johan Cruijff de Europa Cup I voor de eerste keer, met dank aan een beslissend doelpunt van libero Ronald Koeman.

Voor Rijkaard was het zijn vierde Europa Cup 1. Hij won er drie als speler en nu zijn eerste als coach. Johan Cruijf heeft het belangrijkste clubtoernooi van Europa eveneens vier keer gewonnen, eveneens drie keer als speler en een keer als coach.

Rijkaard is de vijfde Nederlandse trainer die mag pronken met de Europa Cup I. Rinus Michels (1971 met Ajax), Guus Hiddink (1988 met PSV), Johan Cruijff (1992 met Barcelona) en Louis van Gaal (1995 met Ajax) gingen hem voor.

Dreamteam

Zo heeft Barcelona weer een dreamteam. Veertien jaar na de winnende treffer van Ronald Koeman op Wembley mag de Spaans kampioen zich ook weer de beste van Europa noemen. Dankzij twee treffers binnen vier minuten werd een dapper strijdend Arsenal uiteindelijk verdiend verslagen.

Eto'o (76e minuut) en Belletti (80e minuut) voorkwamen dat de club met de beste aanvallers van de wereld de hechte defensie van Arsenal niet kon omspelen. Wat het ook probeerde, zelfs met nagenoeg de hele wedstrijd een speler meer, keek Barcelona na meer dan driekwart wedstrijd tegen een achterstand aan (0-1).

Barcelona camoufleerde met de zege nog een beetje dat de leiding van de wedstrijd faalde. Zelden kreeg de arbitrage van een Europese finale zo veel negatieve aandacht als rond de eindstrijd tussen Barcelona en Arsenal. Een grensrechter wekte een dag voor de wedstrijd verbazing door in een Noorse krant in een shirt van Barcelona te poseren. Arbiter Hauge raakte tijdens de finale in opspraak door een serie foutieve beslissingen.


De keeper van Arsenal Jens Lehmann, krijgt rood van scheidsrechter Terje Holvik

De Noor blies in de achttiende minuut meteen op zijn fluitje toen doelman Lehmann de doorgebroken Eto'o net buiten het strafschopgebied tegen de grond werkte. Hij zag domweg over het hoofd dat de meegelopen Giuly de bal alsnog in het lege doel kon tikken.

Hauge, die Lehmann wel de rode kaart gaf, had in de 38e minuut ongewild ook nog een groot aandeel in de openingstreffer van verdediger Campbell van Arsenal. Op advies van zijn grensrechter floot hij voor een overtreding van Puyol op Eboué. In werkelijkheid raakte de aanvoerder van Barcelona zijn tegenstander niet eens.


Kolo Toure van Arsenal in duel met Barcelona's Ronaldinho

Henry schaarde zich achter de vrije trap en vond het hoofd van Campbell die keihard raak kopte: 0-1. Het doelpunt viel op een moment dat Barcelona de wedstrijd domineerde. Op het ritme van dirigent en rasartiest Ronaldinho overklaste het Catalaanse sterrenensemble de Engelse tegenstander op alle fronten. Barcelona vergat alleen te scoren. Eto'o kreeg in blessuretijd van de eerste helft nog een grote kans. Hij schoot op de paal.

Met Larsson als extra aanvaller voor middenvelder Van Bommel nam Barcelona nog meer risico. Aanvaller Henry van Arsenal, opgegroeid in de buitenwijk van Parijs, sloeg vlakbij zijn ouderlijk huis tot twee keer toe niet toe. Eto'o en Belletti uiteindelijk wel.


Mark van Bommel ontsnapt aan zijn Londense tegenstander Cecs Fabregas

In alle Spaanse vreugde na afloop werd bijna vergeten dat de eindstrijd van de Champions League tien jaar na de nederlaag van Ajax in de Europese finale tegen Juventus weer een Nederlands tintje had. Trainers Rijkaard en Ten Cate gunden zowel Van Bronckhorst als Van Bommel een plaats in de basisformatie. Op uitnodiging van de Catalaanse club bekeken Cruijff, Koeman en Richard Witschge, alle drie leden van het Dreamteam van 1992, het duel vanaf het ereterras.

Bergkamp

Helaas voor aanvallers Bergkamp en Van Persie kwamen zij niet in actie. Helemaal na de snelle rode kaart van Lehmann gokte Arsenal met de snelle Henry als enige diepe spits volledig op de counter.

Wenger kon daardoor Bergkamp niet het gewenste afscheid gunnen dat hij op basis van twintig jaar topvoetbal verdiende. Met de wetenschap dat hij nooit de hoogste Europese prijs voor clubteam heeft gewonnen, nam de spits nu als bankspeler afscheid.