WALLERS - De renners die zondag Parijs-Roubaix rijden, hoeven hun billen bij de start iets minder dicht te knijpen: het Bos van Wallers-Arenberg, de meest beruchte kasseistrook uit de 259 kilometer lange wielerklassieker, is zo ingrijpend opgeknapt dat hij veel minder gevaarlijk is geworden. "De kans op valpartijen is nu veel kleiner", aldus wedstrijdleider Jean-Marie Leblanc.


De weg door het bos in oude staat

De 2400 meter lange, kaarsrechte kasseiweg was vorig jaar uit het parcours geschrapt. Elk jaar deden zich er zware valpartijen voor. Als de kasseien nat waren, werd de koers een glibberpartij van jewelste. Zo brak de Belg Johan Museeuw er in 1998 zijn knie, en moest de Franse renner Philippe Gaumont in 2001 een val bekopen met een gebroken dijbeen.

Humuslaag

In de loop der jaren had zich op de kasseien een vettige laag gevormd van gras, dode bladeren en andere begroeiing. Omdat de weg een beschermd monument is en afgesloten is voor verkeer, kon de natuur ongehinderd zijn gang gaan. Onderhoud aan de weg werd nauwelijks gepleegd. De humuslaag werd dan ook steeds dikker.

Vanwege de vochtige omgeving in het bos was het er zelfs bij droog weer nog verraderlijk glad. Wat het allemaal nog erger maakte, was dat de kasseien steeds meer verzakten. Er ontstonden levensgevaarlijke kuilen.

De weg door het bos is onherkenbaar veranderd. De kasseien zijn allemaal schoongemaakt, de gaten zijn gedicht en de sloten langs de zijkant zijn uitgebaggerd zodat regenwater makkelijker van de weg kan stromen. Ook zijn er bomen gekapt om de weg meer 'lucht' te geven. Een klus van drie maanden die 260.000 euro heeft gekost. Leblanc: "Het Bos is geen hinderlaag meer. Renners zullen op andere kasseistroken meer gevaar tegenkomen."