KAPELLEN - Weer thuis na een bezoek aan het ziekenhuis van Amersfoort concludeerde Michael Boogerd vrijdag dat het leven van een wielrenner soms raar in elkaar zit. "Ik rijd Milaan-Sanremo niet omdat ik bang ben voor de vele valpartijen en dan overkomt me zoiets."

Boogerd liep donderdagavond bij het stoeien met zoontje Mikai een botbreuk in zijn rechtervoet op. Bij onderzoek een dag later in het ziekenhuis van Amersfoort, het "thuisziekenhuis" van de Rabo-ploeg, bleek dat een stuk van het middenvoetsbeentje afgebroken is en de ligamenten en pezen rond de breukplek beschadigd zijn.

Of het voorseizoen - waarvan hij zich zo veel had voorgesteld - voorbij is, moet nog blijken. "Dinsdag ga ik proberen mijn raceschoen aan te trekken. Als dat lukt en ik kan trainen, is er nog hoop."

Vlaanderen

De Ronde van Vlaanderen heeft hij sowieso al geschrapt. Maar de hoofddoelen - Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik - zitten nog wel degelijk in zijn hoofd. "Als het lukt met trainen wordt de Ronde van Baskenland (3-7 april) mijn eerste wedstrijd. Maar ik ga me nu nergens op vastpinnen. Het lukt wel of het lukt niet."

Het ongelukje, thuis in Kapellen, gebeurde toen een voet van Boogerd dubbelsloeg. "Ik had van die sportslippers aan, met van die harde zijkanten. Ja, het is een heel ongelukkige beweging geweest."

Boogerd ging dezelfde avond nog naar het ziekenhuis in Kalmthout waar foto's werden gemaakt, een breuk werd geconstateerd en zijn rechteronderbeen in het gips werd gezet. Een dag later werd dat gips in Amersfoort alweer verwijderd.

Tape

"Deze breuk kan met tape herstellen. Ik probeer er nu af en toe op te lopen en te ijzen. Maar pas als ik weet dat ik kan fietsen, word ik weer hoopvol. Lukt dat dinsdag, dan denk ik dat er nog genoeg tijd is. Als ik nu al zou weten dat ik de Gold Race en Luik niet zou halen, mogen ze me net zo goed helemaal in het gips zetten."

De teleurstelling is groot. Niet alleen zijn de voorjaarsklassiekers de wedstrijden waar hij altijd naar uitkijkt, Boogerd etaleerde in Tirreno-Adriatico de afgelopen week bloedvorm.

"Ik dacht soms: Misschien gaat het wel iets te goed. Ik denk dat ik bergop de beste renner in koers was. Het gekke is dat ik in de Tirreno een paar keer doodsangsten heb uitgestaan omdat ik vlak achter een val zat en Milaan-Sanremo rijd ik nooit vanwege al die valpartijen. En dan overkomt je zoiets, gewoon thuis."

"Het zou zonde zijn", verzuchtte Boogerd. "Ik word 34. Ik krijg niet veel kansen meer om in deze vorm aan het voorjaar te beginnen. Dat ik de Ronde van Vlaanderen mis, oké. Maar de Amstel missen en Luik-Bastenaken-Luik, dat zou echt verschrikkelijk zijn."