TURIJN - Voor de tweede keer in het huidige wereldbekerseizoen is Mark Tuitert gevallen. De schaatser van de Postcode Loterij deed dat zondag in Turijn op de 1500 meter. Eerder overkwam hem dat al in Calgary.

"Ik was vrij gretig", zo verklaarde hij naderhand het incident. "Sinds twee dagen heb ik op de trainingen het gevoel dat alles goed zit. Ik wilde dat heel graag hier in de wedstrijd bevestigd zien. Misschien wilde ik te graag en ging het daarom mis."

Het is me het seizoen wel, zo gaf hij toe. "Twee keer onderuit in zo'n korte tijd is niet niks. Dan nog een keer de schaatsen niet op tijd aangekomen met het vliegtuig en materiaalpech bovendien. Toch ben ik niet gedesillusioneerd. Zeker niet. Ik ben fris en fit. Ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in."

Tot opvallende prestaties kwam hij dit seizoen desondanks nog niet. "Ik ben echter iemand die aan één goed optreden voldoende heeft om er helemaal in te gaan geloven. Dat kan dus allemaal nog wel. Ik heb de laatste tijd enorm met m'n schaatsen lopen klooien. Donderdag heb ik op advies van Jac Orie nog een laatste aanpassing gedaan. Sindsdien zit het goed."

Zijn eerste kennismaking met de Olympische baan noemde hij daarom goed, vooral op basis van de trainingen. "Dit is nou echt een baan voor mij. Het ijs is zwaar, maar heel goed. Hier moet het straks allemaal gebeuren en dan moet ik er gewoon staan. Ik heb een plan uitgestippeld dat goed is. Daar verandert een val niets aan."

Groenewold uit dip

Renate Groenewold voegde aan haar bronzen medaille op de 1500 zaterdag bij wereldbekerwedstrijden schaatsen in Turijn nog een vierde plaats op de 3000 meter toe. Reden voor haar om met optimisme vooruit te kijken. "Ik heb m'n dip dit jaar weer gehad."

De rijdster van TVM was de afgelopen drie dagen bij de eerste kennismaking met het Olympische ijs van de Lingotto Oval de enige Nederlander die het podium haalde. Verder stond het vrouwentoernooi in het teken van de tweestrijd Anni Friesinger/Cindy Klassen. In Turijn won de Duitse, te weten de 1000, 1500 en 3000 meter.

Haar terugslag begon, zo zei Groenewold, een week of vier geleden in Calgary. De wedstrijden die volgden toonden slechts een beperkte progressie. "Heel diep van binnen ben ik wel gaan twijfelen. Op zich wist ik dat het goed zat. Het is desondanks wel belangrijk dat dit gevoel nu hier met goede resultaten is bevestigd."

Ze viel nog wel in Turijn, maar niet in de Lingotto Oval. Kort na aankomst in Italië raakte ze met de fiets tussen de tramrails verzeild en smakte tegen het asfalt. Afgezien van een lichte schaafwond aan haar arm leverde het geen letsel op. "Ik zat binnen twee seconden weer op de fiets. De wielrenster in me kwam weer even boven."

Wüst

Groenewold kwam op de 3000 meter uit op 4.09,31, tegen bijvoorbeeld de winnende 4.05,46 van Friesinger. Opvallend was dat Ireen Wüst, bij TVM Groenewolds ploeggenote, eerder op de dag de beste rijd op de 3 kilometer (in de B-divisie) noteerde: 4.05,44. "Het is bekend dat zij met de top meekan", zei Groenewold. Wel had ze de indruk dat het ijs in de ochtenduren beter was.

Groenewold, wereldkampioene allround van twee seizoenen terug, reed stabiel. Alleen de laatste twee rondjes waren minder. "Ik kwam in de 33. Dat is niet zoals het moet zijn. Ik weet waar ik richting het OKT (Olympisch Kwalificatie Toernooi) aan moet gaan werken."

Wüst vond het "te gek" dat ze de beste tijd op de 3000 meter reed. "Ik heb 's avonds een stuk of 22 sms'jes gehad. Ik kon het bijna niet geloven dat mijn tijd niet werd verbeterd. Maar overdreven veel waarde wil ik er niet aan hechten. De omstandigheden voor mij waren beter dan later op de avond bij de A-groep."

Over haar 1000 meter van de slotdag had ze een minder goed gevoel, al bleef ze met haar zesde plaats de (vaderlandse) sprintsters voor. "Vooral de start en m'n eerste rondje liepen niet. Ik weet dat ik er meer had kunnen uithalen en daarom baal ik. Met een supergoede race was ik in de buurt van en misschien wel op het podium gekomen."