Met zijn nederlaag op de 100 meter vrije slag bij de open Amerikaanse zwemkampioenschappen in Auburn ebde de euforie over zijn supertijd op de dubbele afstand een beetje weg. Maar al snel kwam het realisme weer naar boven bij de drievoudig olympisch kampioen en keek hij met een louter positief gevoel terug op zijn eerste wedstrijden sinds zijn herniaoperatie in mei.

"Ook op de 100 vrij ging ik het water in om te winnen", gaf het boegbeeld van het Nederlandse zwemmen zaterdagnacht in het James E. Martin Aquatic Center na de finale van het koningsnummer aan. "Dat zit nu eenmaal in mij. Maar drie maanden is tekort om ook op de 100 vrij al tot een toptijd te komen. Ik weet nu tenminste waar ik nog aan moet werken. Ik ben vooral superblij dat alles zich de afgelopen dagen goed heeft gehouden en dat ik in staat ben toptijden neer te zetten."

Eerste finale

Van den Hoogenband verbaasde zichzelf vrijdag in zijn eerste finale sinds zijn ingreep aan zijn rug. In het bad waar hij zich tien jaar geleden voor de eerste keer voor de Spelen plaatste, won hij op overtuigende wijze de 200 meter vrije slag. Met 1.46,23 realiseerde hij de derde tijd van 2005.

Gruwelijk hard

"Hiermee had ik deze zomer bij het WK in Montreal in de medailles gezwommen. Zeker voor december is dit gruwelijk hard. Ik zit hiermee weer op mijn niveau van Fukuoka (WK 2001) en Barcelona (WK 2003). Dat is toch wel een erg prettige constatering. Ik denk dat het er weer inzit om volgend jaar bij de EK mijn records te verbeteren." Van den Hoogenband sloot met de race een moeilijke periode af waarin hij zelfs twijfelde aan het voorbestaan van zijn loopbaan.

Hij had vooraf geen idee waar hij stond. Met zijn tijd in de series nam hij alle onzekerheden bij zichzelf weg, want met 1.47,87 dook hij meteen al ruimschoots onder de vereiste limiet (1.50,25) voor de Europese kampioenschappen volgend jaar in Boedapest. In de finale lag Van den Hoogenband na de eerste 100 meter met zijn tijd van 51,15 zelfs onder de doorkomst van het wereldrecord (51,43) dat sinds 2001 in handen is van zijn Australische rivaal Ian Thorpe (1.44,06).

Rustig

"Er flitste van alles door mijn kop. Ik schrok er ook wel van dat het meteen weer zo hard ging, maar ik heb geprobeerd rustig te blijven en te doen waar ik voor kwam: een wedstrijd op niveau afleveren. Ik ben blij dat het zo goed gelukt is." Coach Jacco Verhaeren was verrast over de tijd van zijn pupil.

Respect

"Zeker als je terugkijkt op de hele geschiedenis met zijn rug is het heel knap dat hij zo'n prestatie nu in een keer laat zien. Ik heb veel respect en bewondering voor zijn veerkracht. Het betekent dat hij op de juiste weg is en zijn zwemtoekomst met een goed gevoel tegemoet kan zien. Dit geeft heel veel vertrouwen voor alles wat nog komen gaat." Verhaeren had vooraf wel al rekening gehouden met een mindere tijd op de 100 meter vrij. In de finale moest de regerend olympisch kampioen en wereldrecordhouder met een tijd van 49,34 de Amerikaan Nicholas Brunelli (48,98) voor zich dulden.

Verhaeren: "Aan die 200 kon je zien dat hij een aardige basis heeft, maar in snelheid komt hij nog wat tekort. Het lag in de verwachting dat de 100 minder zou gaan. Maar we hebben nog wel wat maanden om daar richting de EK aan te gaan werken. De conclusie blijft dan ook onveranderd, het was een uitstekende rentree."

Training

In aanloop naar de Europese titelstrijd, het belangrijkste zwemtoernooi in 2006, zal Van den Hoogenband niet al te veel wedstrijden zwemmen. Hij doet in maart mee bij de open Vlaamse kampioenschappen in Antwerpen en start bij de Swim Cup in Eindhoven. "Deze wedstrijden hebben aangetoond dat Pieter het racen niet echt nodig heeft. Trainen is richting de Olympische Spelen in Peking voor hem veel belangrijker, want dat is toch het uiteindelijke doel."