Uytdehaage zet nog één keer alles opzij

INZELL - Precies op het moment dat Jochem Uytdehaage na een zware training de schaatsbaan van Inzell verlaat, verschijnt de zon achter de toppen van de Falkenstein. Ideale omstandigheden om de fiets langs de ijsbaan te zetten en de 'cooling down' buiten op de rollerbank te doen, het gezicht bruinend aan de Zuid-Duitse zonnestralen.

Vier jaar geleden vertoefde de 29-jarige Blaricummer nog in de anonimiteit, nu is hij zelfs in oktober een veelgevraagde gesprekspartner. Tijdens het veertien dagen durende trainingskamp wil hij best een interview geven, maar dan wel gecombineerd met het uitrijden op de rollerbank. Want zelfs weken voor de start van het seizoen wil de TVM-schaatser elk uur optimaal benutten.

Het tekent de manier waarop de tweevoudig olympisch kampioen zijn sport beoefent. Over elke handeling die hij verricht is nagedacht. Iedere training, fietstocht én pauze heeft een reden. Want hard schaatsen doet Uytdehaage niet vanzelf. "Ik ben geen natuurtalent", zegt hij. "Ik moet heel hard werken en er veel voor laten."

KNSB

In 2002 kreeg hij daarvoor ruimschoots uitbetaald. Als lid van de (niet-commerciële) KNSB-kernploeg greep hij in Salt Lake City tweemaal de hoofdprijs. Naast die gouden plakken op de vijf en tien kilometer veroverde hij ook nog zilver op de 1500 meter. De trots van schaatsminnend Utrecht kreeg plots de status van Bekende Nederlander, schaarde zich in het rijtje van olympische helden en tekende een lucratief contract bij TVM.

Vooroordeel

"In die vier jaar is er natuurlijk veel gebeurd", kijkt hij terug. "Ikzelf ben veranderd. Maar ik denk ook dat de buitenwacht anders is gaan denken over Jochem Uytdehaage. Toen ik in 2001 in een café een glas teruggaf omdat het vies was, kreeg ik gewoon een nieuwe. Wanneer ik dat nu doe, hoor je achter je rug dat je die arrogante Uytdehaage bent. Mensen hebben een bepaald vooroordeel."

De voormalig allroundwereldkampioen weet best dat hij een bevoorrecht leven leidt. Maar af en toe valt hem het leven als topsporter zwaar. Vriendin, familie en vrienden komen geregeld op de tweede plaats. "Eigenlijk ben ik twee personen. De mens Uytdehaage wil iedereen te vriend houden. De sporter Uytdehaage kan dat gewoon niet."

Schaatsen

Het is daarom niet verwonderlijk dat hij uitkijkt naar het moment dat schaatsen niet meer dan een hobby wordt. Praten over stoppen wil de Utrechtenaar nog niet, maar duidelijk is wel dat hij in februari voor de laatste keer deelneemt aan de Olympische Winterspelen. "Ik mis het sociale leven. Kan nu zelfs snakken naar de meest basale zaken. Zoals? Nou, bijvoorbeeld de tuin bijhouden. Nee, één ding weet ik zeker. Dit ga ik niet nog eens vier jaar volhouden."

Het klinkt tegenstrijdig, maar juist dat besef maakt hem meer gedreven dan ooit. Uytdehaage weet dat hij in Turijn z'n laatste Winterspelen meemaakt. Nog één keer zet hij alles opzij om het hoogst haalbare te winnen: Olympisch goud. "Het is mijn laatste kans."

Salt Lake City

De fantastische prestaties die Uytdehaage in Salt Lake City leverde, lijken moeilijk te overtreffen. Al was 't maar omdat de aanloop nooit hetzelfde zal zijn. "Toen ik tijdens het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen de vijf kilometer won, had ik het mooiste doel al bereikt. Het was feest. Ik kon de hele wereld aan", kijkt Uytdehaage terug. Eenmaal op de Olympic Oval stond hij daarom relatief ontspannen op het ijs. "Ik had niets te verliezen. Alles wat ik meepakte, was mooi."

Nu zijn de verwachtingen beduidend hoger. TVM-directeur Arjen Bos wil dat zijn manschappen met drie medailles terugkeren uit Noord-Italië. Het zou een flinke tegenvaller zijn wanneer Uytdehaage, die zichzelf als strebertje omschrijft, niet in elk geval één plak voor zijn rekening zou nemen. "Salt Lake kan ik moeilijk overtreffen. Maar hopelijk kan ik mezelf weer verbazen."

Monnik

Eén fout zal hij in elk geval niet meer maken. Na zijn zegetocht in Salt Lake onttrok de nationale held zich rap van de festiviteiten en concentreerde hij zich alweer op het WK allround. Wanneer Uytdehaage in Turijn een medaille zou winnen, pakt hij dat anders aan. "Ik ben als een monnik doorgegaan. Een dag na de tien kilometer reed ik alweer rondjes op de afgestripte Oval.

De schaatsbaan was kaal, alsof de droom alweer voorbij was. Nee, dat had ik niet moeten doen. Mocht ik tijdens de Spelen weer een medaille winnen, dan moet ik toch maar even de bloemetjes buitenzetten."

Oefeninterlands WK-deelnemers

Oefeninterlands WK-deelnemers
Een overzicht van alle vriendschappelijke duels van de 32 landen die deelnemen aan het WK.
Tip de redactie