CAIRO - De wereldtitelstrijd judo in Cairo is donderdag dramatisch verlopen voor de gebroeders Van der Geest. Elco, groots in vorm, moest geblesseerd opgeven. Dennis, alles behalve fit aan de start gekomen, werd roemloos uitgeschakeld.

Voor Elco (26) lijkt het leed het ergst. Evenals op het EK, eerder dit jaar in eigen land, raakte hij fors geblesseerd aan de linkerknie. Gekoppeld aan fors letsel aan de hamstring van datzelfde been lijkt zijn loopbaan in gevaar. "Maar aan stoppen wil ik voorlopig niet denken."

Elco

Elco van der Geest, in potentie een wereldtopper in de -100 kg, heeft eigenlijk alles mee. Behalve zijn lichaam. Waar de liesblessure van Dennis (30) met rust zal herstellen, is het maar zeer de vraag of Elco er ooit nog voor de volle honderd procent tegenaan kan. "Het is afwachten, maar ik blijf er in geloven."

Hij beschouwt zijn loopbaan ook bepaald niet als af. "Eens moet toch mijn dag komen. Daar doe ik alles voor. Er zijn mensen die mij blijven steunen. Die wil ik niet teleurstellen. Ik weet dat ik het in me heb om nog een medaille te winnen op een groot kampioenschap. Als het lichaam nu maar eens meewerkt."

Ellende

In aanloop naar het WK gaf vader Cor van der Geest al aan de ellende van zijn jongste zoon nog maar nauwelijks aan te kunnen zien. Vanaf 2000 heeft hij voortdurend moeten herstellen van zware blessures. Toch werd hij tussen de bedrijven door nog een keer Europees kampioen. Door de omstandigheden bleven verdere internationale successen uit.

In aanloop naar 'Cairo' was er ook een periode dat Elco van der Geest het niet meer zag zitten. Vooral de angst dat het weer mis zou gaan speelde hem parten. Hij riep de hulp in van een bekende haptonoom en kwam in Egypte toch fris aan de start. "Vanochtend voelde ik we geweldig. Alles leek mee te zitten. Ik geloofde er echt in. Nu zit ik hier weer met een jankverhaal. Het moet echt een keer anders."

Op zijn twee voorgaande WK's, in 2001 en 2003, ging Elco van der Geest twee keer in de eerste ronde onderuit. Nu won hij in elk geval twee partijen op een wereldtitelstrijd. "Ik had hier nog veel meer kunnen winnen. De loting was gunstig. De tegenstander die ik in de halve finale had gekregen had ik eraf gegooid. Dat weet ik zeker."

Dennis

Bij Dennis van der Geest zat de loting niet mee. Hij ontmoette al in de eerste ronde de Japanner Muneta. Het was een herhaling van de finale van twee jaar geleden. Van der Geest, bij de WK van Osaka 2003 goed voor zilver, ging ook nu onderuit. "Eerlijk gezegd geloofde ik er ook niet zo in." De herkansing werd dan ook niks. Een week eerder nog was Dennis van plan helemaal niet te gaan.

"Door die liesblessure heb ik al maanden geen specifieke judo-training kunnen doen. Maar ik wilde ook niet zo maar wegblijven. Hoe vaak krijg je nu de kans op een WK uit te komen? Maar achteraf is het allemaal niet zo zinvol geweest."

Fit

Van der Geest gaat na terugkeer uit Egypte zijn kwetsuur de rust geven die nodig is voor herstel. "Als ik fit ben kan ik nog met de wereldtop mee. Daarvan ben ik overtuigd. Ik ga de komende jaren minder judoën, me beperken tot twee of drie grote toernooien per jaar. Ik denk ook echt dat ik nog weleens een medaille ga meepakken op een belangrijk kampioenschap."