Mathieu van der Poel was zondag in tranen na zijn zeer bijzondere zege in de Amstel Gold Race. De Nederlander kon niet bevatten dat hij in een bizarre finale alsnog de winst had gepakt.

Van der Poel lag na finish even op de grond, huilend van blijdschap en ongeloof. "Het gebeurt niet vaak dat ik na de meet niet besef wat ik gedaan heb, maar vandaag was dat wel het geval. Ik had zelfs geen energie meer over om mijn handen in de lucht te steken", zei hij een uurtje later met een glimlach.

In zijn eerste Amstel Gold Race leek de 24-jarige Van der Poel 1 kilometer voor de meet nog kansloos voor de winst. Hij reed in een groepje achter Julian Alaphilippe en Jakob Fuglsang, die lang ongeveer een minuut voorsprong hadden op de latere winnaar.

De Fransman en de Deen wilden samen uitmaken wie zou gaan winnen, maar werden in de laatste meters zowaar ingehaald door Van der Poel, die zo alsnog de zege pakte.

"Ik denk niet dat er iemand in onze groep nog geloofde in de overwinning", erkende Van der Poel. "Ik heb op 3 kilometer van de streep gevraagd hoeveel renners voorop reden, maar niemand kon antwoord geven; niet de koersradio, niet de ploegleiderswagen. Het was zó hectisch."

"Maar op het het moment dat ik linksaf het laatste rechte stuk opdraaide, zag ik Alaphilippe en Fuglsang opeens nog maar 100 meter voor me rijden. Dus ik begon op een meter of 400 met sprinten in de hoop dat ik ze kon verrassen. Eigenlijk was dat veel te vroeg, maar omdat het schuin wind mee was, kon ik het tot de meet volhouden."

'Ik was voor een podiumplek aan het rijden'

Zoals wel vaker dit voorjaar opende Van der Poel de finale door op 45 kilometer van de streep te versnellen op de Gulpenerberg. Daar kreeg hij al snel spijt van, want vlak voor de volgende heuvel, de vaak cruciale Kruisberg, werd hij alweer opgeraapt door de grote groep.

"Het leek me een redelijk goed moment om te gaan op de Gulpenerberg, maar jammer genoeg wilde niemand met me mee rijden. Daardoor miste ik op de Kruisberg de goede groep. Vervolgens was het zaak om te proberen een beetje te herstellen voor de finale."

Bij het ingaan van de laatste 10 kilometer was de achterstand van Van der Poel op Alaphilippe en Fuglsang nog steeds bijna een minuut.

"Vlak voor de Bemelerberg (op zo'n 8 kilometer van de streep, red.) sprong ik nog weg en kwam ik een goed groepje terecht. Ik voelde dat ik nog goede benen had, dus wilde ik iets proberen. Maar op dat moment dacht ik dat ik voor een podiumplek of een mooie ereplaats aan het rijden was."

"Maar we raapten een voor een alle renners op en vervolgens was ik de enige die echt nog durfde te sprinten voor de overwinning, die durfde te verliezen. En dat werd beloond. Poeh, dit is ongelooflijk. Ik weet eigenlijk zelf ook niet hoe ik het geflikt heb."

Van der Poel kan amper geloven dat hij gewonnen heeft. (Foto: Pro Shots)

Van der Poel treedt in voetsporen van vader

Van der Poel gaat de boeken in als de veertiende Nederlander die de Amstel Gold Race wint. De Brabander, die afgelopen winter ongenaakbaar was als veldrijder, is de opvolger van Erik Dekker. De Drent was in 2001 de beste.

Bovendien treedt hij in de voetsporen van zijn vader Adrie van der Poel. "Prachtig dat ik nu een opvolger heb in de familie", zei Van der Poel senior, die de Limburgse klassieker in 1990 won, in een eerste reactie.

Zijn zoon was eerder dit voorjaar ook al de beste in Dwars door Vlaanderen en woensdag zegevierde hij in de Brabantse Pijl. Mathieu van der Poel, die zich nu weer gaat richten op het mountainbiken, sluit zijn voorjaar op de weg af met zes overwinningen in vijftien koersdagen.

"Ik neem nu eerst een weekje rust, ik ben blij dat ik er even tussenuit kan. De laatste tijd is het namelijk wel heel druk en hectisch geweest."

Nederlandse winnaars Amstel Gold Race

  • 1967: Arie de Hartog
  • 1968: Harrie Stevens
  • 1974: Gerrie Knetemann
  • 1977: Jan Raas
  • 1978: Jan Raas
  • 1979: Jan Raas
  • 1980: Jan Raas
  • 1982: Jan Raas
  • 1984: Jacques Hanegraaf
  • 1985: Gerrie Knetemann
  • 1986: Steven Rooks
  • 1987: Joop Zoetemelk
  • 1988: Jelle Nijdam
  • 1990: Adrie van der Poel
  • 1991: Frans Maassen
  • 1999: Michael Boogerd
  • 2001: Erik Dekker
  • 2019: Mathieu van der Poel