DEN BOSCH - De trui zat een stukje strakker, maar Leontien Zijlaard-Van Moorsel maalde er niet om. Negen jaar nadat de Brabantse zich als ongelukkig hoopje mens als Tour-winnares liet huldigen, kreeg ze het leiderstricot voor eigen publiek in Den Bosch opnieuw om de schouders. Door de zege in de ploegentijdrit pakte Van Moorsel het geel en gaf hiermee het eerbetoon aan haar kleur.
Leontien Zijlaard-Van Moorsel

Nadat Van Moorsel in 1993 voor de tweede keer op rij de eindzege in de Tour veroverde, had zichzelf voorgenomen de ronde nooit meer te rijden. Met een door anorexia uitgemergeld lichaam bedwong ze de hoogste bergen in Frankrijk, maar genoot ze er geen minuut van. De Tour-start in Den Bosch bood haar dé kans om de wedstrijd nog één keer op een normale manier te rijden.

Premiesprint

De organisatie greep de deelname van de drievoudig olympisch kampioene meteen aan om een ode te brengen aan de beste wielrenster van Nederland. Een premiesprint werd precies gepland voor het huis in Boekel waar ze 32 jaar geleden ter wereld kwam. Tot grote teleurstelling van haar dorpsgenoten werd Van Moorsel in de spurt geklopt door Debby Mansveld. "Als oud-ploeggenote zat er bij haar misschien wat oud zeer."

Aandacht

De vele aandacht voor Van Moorsel en Farm Frites Hartol leek de ploeg aanvankelijk vooral te hinderen. De kopvrouwe en ook Mirjam Melchers, leidster in de wereldbeker, zijn gewend aan dergelijke taferelen. De andere vrouwen waren te veel onder de indruk. De rensters werden lamgeslagen door het enthousiaste publiek langs het hele parkoers.

De normaal goed functionerende 'zwarte trein' was niet in staat om Van Moorsel aan het slot van de ochtendetappe goed in stelling te brengen voor de massasprint. De zege ging overtuigend naar de Duitse Petra Rossner, die ook de leiding in het algemeen klassement pakte.

Pittig gesprek

In een pittig gesprek in het hotel schudde ploegleider Michael Zijlaard, die vol vertrouwen al een lading gele petjes had ingeslagen, zijn volledige team voor de race tegen de klok wakker.

De Rotterdammer stak met zijn vrouwen vele trainingsuren in de ploegentijdrit. De rensters konden elke bocht dromen. "Al het werk mocht niet voor niks zijn geweest. De meiden waren ook een beetje bang of ze het tempo van Leontien wel konden volgen. Er viel wel even een gat, maar Elsbeth Vink heeft zich toen opgeofferd. Hieruit blijkt hoe hecht dit team is. We zijn hier het hele jaar mee bezig geweest, maar van zo'n succes kun je alleen maar dromen."

Grote motor

Ook Van Moorsel betrok haar team voortdurend in het succes, maar de Brabantse was de grote motor achter de zege in de tijdrit. Voortdurend sleurde ze aan kop en gaf slechts af en toe af om even te herstellen. "Ik heb werkelijk alles gegeven wat ik in me had. Ik had nu de kans om al die vervelende herinneringen aan de Tour achter me te laten. De gele trui zit misschien een beetje strakker, maar hij zit nu tenminste wel lekker. Dit is machtig mooi."

Judith Arndt

Van Moorsel heeft 24 seconden voorsprong op de Duitse Judith Arndt, op de zesde plaats de eerste niet-Farm Frites-renster in het klassement. Ze sloot een nieuwe eindzege echter meteen uit.

Sinds haar terugkeer, in Sydney bekroond met drie keer goud, concentreert ze zich vooral op de baan. Van Moorsel heeft de benen niet meer om in een snel tempo de bergen te beklimmen. Melchers was vooraf al dé troef voor het algemeen klassement.

Van Moorsel richt zich op een zege in de komende vlakke etappes en wil vooral 'knallen' in de individuele tijdrit die donderdag op het programma staat. "Ik ga zo lang mogelijk proberen om de trui te verdedigen, maar ik zal me niet ten koste van alles volledig kapot rijden. Mijn tour is al geslaagd. Dit succes pakt niemand me meer af."