MONTREAL - Marleen Veldhuis heeft de wereldkampioenschappen in Montreal toch nog met een goed gevoel afgesloten. Al haar frustraties en woede over haar gemiste medaille op het koninginnenummer stopte ze zondag in de 50 meter vrij. Dit keer leverde het haar wel succes op.

In een persoonlijk record (24,83) won Veldhuis zilver achter de Australische Lisbeth Lenton (24,59). Halverwege lag Veldhuis nog voorop in het veld, maar Lenton kwam in het laatste stuk nog sterk terug. De anderen hield Veldhuis deze keer wel achter zich.

Met haar podiumplaats toonde Veldhuis veerkracht. De klap van het missen van eremetaal op de 100 meter vrij was hard bij haar aangekomen. Met haar tweede tijd in de series (54,85) en halve finales (54,54) had ze hiervoor nadrukkelijk haar kandidatuur gesteld. In de slotfase verprutste ze vrijdag haar race en eindigde ze slechts als vijfde (54,90).

Voortvarend

Haar start in de eindstrijd was nog wel voortvarend geweest. Na de eerste baan lag de Twentse zelfs 0,43 seconden onder het wereldrecord van olympisch kampioene Henry. In de laatste meters kon ze het hoge tempo niet volhouden en werd ze aan alle kanten gepasseerd.

Terwijl de Australische Jodie Henry (54,18), de Françise Malia Metella (54,74) en de Amerikaanse Natalie Coughlin (54,74) elkaar met hun medaille feliciteerden, hing Veldhuis na haar race verslagen met haar handen voor haar gezicht over de belijning. Kapot van de inspanning maar vooral van teleurstelling. "Ik heb het gewoon verprutst", zei ze naderhand na de nodige tranen. "Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan. Die tijden van de nummers twee had ik ook kunnen zwemmen. Dat heb ik in vorige races laten zien. Ik heb die medaille gewoon weggegeven. Dit gebeurt mij nooit meer. Het is geen Sinterklaas hier."

De studente economie weigerde zelf haar te snelle start als oorzaak van het missen van de medaille aan te voeren. "Ik moet hard af, want dat is mijn sterkste punt. Ik had het gewoon moeten doortrekken. Dat heb ik niet gedaan. De vorm, het gevoel, alles was goed. Ik heb ook niet als kip zonder kop gezwommen. Ik heb het gewoon niet afgemaakt en dat is ontzettend stom. Zoveel kansen krijg je niet meer."

Mislukte optreden

Met haar medaille op de sprint heeft Veldhuis nu toch aangetoond ook op een mondiaal toernooi in een 50-meterbad prijzen te kunnen pakken. Hierover was twijfel ontstaan na haar mislukte optreden bij de Olympische Spelen in Athene. Ondanks de hoge verwachtingen wist ze daar individueel geen finales te halen. Een aantal maanden na het olympisch toernooi pakte ze bij de WK kortebaan goud op de 50 meter, maar in het zwemmen draait het toch vooral om de langebaan.

Coach Fedor Hes was daarom ook zwaar aangeslagen na de mislukte race op de 100 vrij. Hij was eveneens uit op genoegdoening nadat hij na de Spelen zijn baan bij Top Zwemmen Amsterdam kwijtraakte. Zijn zwemmers besloten echter bij hem te blijven omdat zij in zijn werkwijze bleven geloven. Met de wereldtitel van Veldhuis op de kortebaan kreeg hij een beetje gelijk, maar wist dat het nu ook op het belangrijkste mondiale toernooi moest gebeuren.

Na de 100 vrij voorspelde Hes al dat hij en zijn pupil niet zonder medaille in het vliegtuig zouden stappen. Hij kreeg uiteindelijk toch gelijk.