PARIJS - Lance Armstrong stond zondag voor de vierde keer op rij gehuld in het geel op de Champs-Elysées. De uitdagers, ditmaal grotendeels van Spaanse afkomst, hadden ook dit jaar geen antwoord op de Amerikaan die na zijn gewonnen strijd tegen kanker een nieuwe manier van fietsen introduceerde.

Maar Armstrong is niet alleen de man van de kleine versnelling in de bergen. De Texaan die na zijn ziekte op nul begon, zocht een keurkorps aan begeleiders uit en bouwde om zich heen een zelden vertoonde hechte en sterke ploeg. Met Roberto Heras, opgebloeid na een moeizaam 2001, had US Postal de enige renner in de ploeg die Armstrong uit het zadel kreeg.

Dat gebeurde in de eerste bergrit, de elfde etappe naar La Mongie. Heras, door enkele mindere dagen geen podiumkandidaat, leidde de dans en kreeg behalve zijn kopman alleen nog de Spanjaard Joseba Beloki achter zich aan. De ONCE-kopman volgde en wekte nooit de indruk dat er meer inzat.

Beloki

Op Plateau de Beille en de Mont Ventoux verloor Beloki meer dan een minuut, in de tijdritten kwam hij sowieso tekort hoewel de overmacht van Armstrong in die discipline minder was dan andere jaren. In Lorient kreeg hij zelfs klop van de Colombiaan Botero.

Behoudend

Armstrong reed dit jaar in de bergen behoudender dan ooit. Aanvallen was ook niet nodig omdat hij niet zoals vorig jaar - 35 minuten op de Kazak Kivilev die destijds mee was in een lange ontsnapping naar Pontarlier - een verschil had goed te maken. Ditmaal was er een minimaal gaatje (26 seconden) met Beloki's ploeg- en landgenoot Igor Gonzalez de Galdeano, ook zo'n uitdager gevoed door zijn ploegleider Manolo Saiz, die er uiteindelijk niet aan te pas kwam.

"Ik denk niet dat het verstandig is geweest van Manolo", zei Armstrong zaterdag tijdens de traditionele persconferentie van de, op dat moment nog, aanstaande tourwinnaar. "Hij heeft vanaf de eerste dag en eigenlijk al voor de Tour geroepen dat ze de strijd met mij zouden aangaan. Eigenlijk heeft dat vooral mij gemotiveerd."

Niet dat hij extra prikkels nodig heeft. De Tour de France winnen is zijn missie, welhaast een 'way of life' geworden. "Ik ben er eigenlijk het hele jaar mee bezig. De teleurstelling zou enorm zijn als ik niet zou winnen." Risico's uitsluiten is daarom de boodschap.

Perfectionist

Lance Armstrong is in zijn aanpak een perfectionist, die zich op een extreme manier focust op de Tour. De rest van het wielerseizoen is nog minder dan een bijzaak, de basis legt hij in de maanden januari, februari en maart in Texas. ,,Of het makkelijk is een Tour winnen? Jullie zouden me eens in de winter moeten zien tijdens trainingen'',zei hij al eens.

Adem happen

Hij had dit jaar ook nog de beschikking over een ploeg van ongekende sterkte. Een hecht gezelschap dat in elke rit een treintje vormde waarachter de rest naar adem hapte. "Zo'n ploeg maakt het leven gemakkelijker. Deze US Postal-ploeg was de best gemotiveerde en meest ervaren ooit. Ik ben ze eeuwig dankbaar. Hun werk is zwaarder geweest dan het mijne."

ZZ Top

Armstrong zal nog wel eens terug denken aan de Tour. Aan zijn ritzeges - de proloog, twee bergetappes en de laatste individuele tijdrit - vooral ook aan de sfeer in zijn team. "Als ik een nummer van ZZ Top op de radio hoor zullen mijn gedachten gaan naar de momenten dat we in de bus op weg waren naar de start van weer een rit. Floyd Landis had een greatest hits-cd van die band en draaide 'm elke dag. En onze Spanjaarden zich maar afvragen wat dat voor een herrie was."

'the Boss'

'She's got legs' is een van de hits van het in de jaren tachtig populaire gezelschap. 'He's got legs', weten inmiddels weer alle fietsende dagdromers die 'the Boss' van de troon wilden stoten. Na vier tourzeges kan alleen Armstrong zelf verhinderen dat hij zich in het rijtje Indurain, Hinault, Merckx en Anquetil plaatst of die prestatie in 2004 zelfs overtreft. "Zolang ik er plezier in heb, blijf ik hier terugkomen."

/DOSSIERTour de France