LA PLAGNE - Jongensdromen kwamen dinsdag in La Plagne uit. Michael Boogerd beleefde in de zwaarste bergrit van de Ronde van Frankrijk het mooiste moment uit zijn wielerloopbaan. De ritzege, behaald na een imponerende solo van 85 kilometer, maakte hem nog net niet sprakeloos. "Maar ik besef het amper. Dit is de overtreffende trap van mooi."

De jubel in het Rabo-kamp was groot. Begrijpelijk na de tweede ritzege in deze Tour en het besef dat Levi Leipheimer, de Amerikaanse klassementsrijder, keurig had aangepikt in de groep rond gele-truidrager Lance Armstrong, al leek dat laatste even bijzaak.

Theunisse

"De mooiste Nederlandse ritzege in de Tour sinds Gert-Jan Theunisse in 1989", vond ploegleider Adri van Houwelingen. Theunisse soleerde destijds al even heroïsch naar de top van Alpe d'Huez.

In de aanval

Boogerd had zich voor de start van de tweede Alpenrit voorgenomen in de aanval te gaan. "Ik dacht niet meteen aan winnen, ik wilde nog een keer voorop rijden."

Het scenario dat zich op de flanken van de Galibier, Télégraphe en Madeleine afspeelde, verliep echter anders dan hij zich had voorgesteld. In de eerste klim maakte hij deel uit van een groep met onder andere Botero. "Dat was niks, die laten ze niet lopen."

Na de Col du Télégraphe kreeg hij na een solo gezelschap van de sprinters Fagnini, Hunter en O'Grady, geen renners die je in de koninginnenrit vooraan verwacht. Boogerd ging dan maar alleen op avontuur. Aan de voet van de Madeleine, op 85 kilometer van de streep. "Ik denk niet dat ik dit ooit nog eens doe", zei hij met een brede glimlach en na een omhelzing van zijn schoonouders.

Jammer

Vriendin Nerena, zijn ouders en broer waren niet aanwezig op La Plagne. "Dat is jammer. Ze zijn er altijd. Ik heb in de laatste kilometers veel aan ze gedacht. Ze staan altijd voor me klaar." Hij had moeilijke momenten gekend in de loodzware slotklim.

Bemoeien

Volgens Van Houwelingen, veelvuldig naast hem in de ploegleiderswagen, begon Boogerd zich te veel met het publiek te bemoeien. "Hij was meer bezig met het aannemen van water dan met de koers. Tussen het tien- en het vijfkilometerpunt had Michael het moeilijk. Hij had kramp tot in zijn vingertoppen."

Boogerd was de slotklim begonnen met een marge van vijf minuten op een groep met Iban Mayo als gevaarlijkste klant. De Spanjaard kwam niet dichterbij, dat deed wel diens landgenoot Sastre die uit de achtergrond kwam aangesprint. In de slotfase plaatste Lance Armstrong nog een aanval. De Amerikaan strandde op 1.25 minuut van Boogerd als derde achter Sastre.

"Ik heb volgens mij maar weinig omgekeken vandaag", vertelde hij. "Dat doe ik normaal te veel, ik weet het. Allen in de slotkilometer heb ik eens over mijn schouder gekeken. Ik wilde zeker weten dat er niemand meer aankwam."

Trance

De slotmeters beleefde hij haast in trance. "Dit zijn jongensdromen die uitkomen. Als je als kind wielrennertje speelt, droom je hoe je alleen over die cols rijdt. Dit is het ultieme wat ik in mijn carrière heb meegemaakt."

Dat dromen ook kunnen uitkomen was hij eigenlijk bijna vergeten. Boogerd trainde dit jaar naar eigen zeggen harder dan ooit, maar won maar niet. "Het was elke keer net-niet. En nu lukt het: in de Tour. En op een manier die zo veel voldoening geeft."