PLOUAY - Karsten Kroon heeft de achtste etappe van de Ronde van Frankrijk gewonnen, een rit over 217,5 kilometer van Saint-Martin-de-Landeles naar Plouay. De Raborenner was de snelste van een kopgroep van zeven.

Kroon versloeg zijn landgenoot Servais Knaven in de eindsprint. De zeer actieve Erik Dekker finishte als derde. De Spanjaard Igor Gonzalez de Galdeano behield de gele trui.

Belofte

Als Karsten Kroon zijn verhaal deed van weer een mislukte ontsnapping zagen toehoorders in hem vooral de nooit uitgekomen belofte en werd er soms wat meewarig naar hem gekeken. Hij kende de twijfels, had zich zelf ook vaak genoeg afgevraagd of hij op zijn plaats was in het professionele wielerpeloton. Na zijn zege zondag in de achtste etappe van de Ronde van Frankrijk liet hij mede daarom zijn tranen de vrije loop.

Kroon was mee in een ontsnapping van zeven en had in Erik Dekker de ideale ploeggenoot. "Alle renners behalve ik hebben gaten moeten dichtrijden", was hij zijn ploeggenoot dankbaar. Dekker moest 10 kilometer voor de streep het zestal - behalve Kroon ook Servais Knaven, de Fransen Augé, Rénier en Hinault en de Let Belohvosciks - laten gaan, knokte zich terug om ook nog een aanval te plaatsen.

Helper

Kroon had zich geen betere helper kunnen wensen. Knaven werd uiteindelijk tweede, net voor Dekker. Een geheel Nederlands podium op Quatorze Juilliet. Dat deed zeer in Frankrijk. Knaven werd er ook niet echt vrolijk van. Vorig jaar was hij ook al mee in een ontsnapping met Dekker en werd hij derde. "Ontzettend balen", verzuchtte de voormalig winnaar van Parijs-Roubaix. "Ik rijd hier nu al jaren om een rit te winnen. Het doet vooral zeer, omdat het elke keer net niet is."

Kroon had zich in de eerste tourweek gemanifesteerd als de actiefste Rabo-renner. Wel een die immer in de verkeerde ontsnapping meezat. Dat bestreed ploegleider Theo de Rooij zondag. "In de Tour zijn er geen verkeerde ontsnappingen. Als je bij kilometer nul wegrijdt kan het de beslissende zijn. In beeld zijn in de Tour is bovendien voor de sponsor heel belangrijk." Vervelend was het echter wel, erkende Kroon. "Vechten tegen de bierkaai, met al die sprintersploegen. Maar ik ben altijd blijven hopen."

Tweede zege

Dat loonde zondag. Eindelijk, na de GP Gippingen in 2001, had Kroon zijn tweede zege als prof op zak. "Die eerste was belangrijk, omdat ik me weleens afvroeg of ik wel thuis hoorde tussen de profs. Deze geeft hetzelfde gevoel, alleen werd ik toen niet emotioneel en nu wel." De tranen hadden op het podium over zijn wangen gelopen. Een trieste privé-gebeurtenis was daar mede debet aan; de vriendin van een vriend van Kroon overleed afgelopen week op vakantie in Griekenland. Het had hem zeer aangegrepen.

Er was echter ook het besef dat al zijn sportieve ontberingen tot resultaat hadden geleid. "Wielrennen is voor 80 procent tegenslag en frustratie", vertelde hij zondag. "Ik heb er zo hard voor gewerkt. Ik ben geen renner die altijd goed is, maar af en toe valt alles een keer op zijn plek."

/DOSSIERTour 2002