Sjeng Schalken greep vertwijfeld naar zijn hoofd. Op een volgepakt Court 1 van de All England Club liet hij donderdag tot twee keer toe de Australiër Lleyton Hewitt glippen. Na een heroïsch gevecht tegen de nummer één van de wereld moest hij opnieuw als verliezer van de baan: 2-6 2-6 7-6 6-1 5-7.

Reputatie

Schalken heeft op Wimbledon inmiddels een reputatie opgebouwd met zijn spectaculaire partijen. In 1999 verloor hij in een dramatische vijfde set van de Amerikaan Jim Courier (11-13). Een jaar later schreef hij met de Australiër Mark Philippoussis geschiedenis met het langste beslissende bedrijf, dat hij met 18-20 aan zijn tegenstander moest laten. Hoewel de inwoner van Monte Carlo na de nederlaag tegen Hewitt wel even de teleurstelling moest wegslikken, overheerste bij hem het goede gevoel.

'Geen verkeerde keuzes'

"Ik heb het toernooi op een fantastische manier afgesloten," concludeerde Schalken. "Als ik van de baan was afgeslagen, had ik hier absoluut anders gezeten. Maar ik heb geen verkeerde keuzes gemaakt. Ik kan mezelf niets verwijten. Ik heb heel even aan de Wimbledon-titel kunnen ruiken. Dat geeft al een heerlijk gevoel. Ik heb hier vrede mee."

Loopbaan

Schalken bekroonde in Londen de mooiste periode uit zijn loopbaan tot nu toe. Na de halve finales op Queen's en de toernooizege in Rosmalen, haalde hij voor het eerst in zijn carrière de laatste acht van een grandslamtoernooi. Ook in mentaal opzicht bewees de Limburger dat hij met sprongen vooruit is gegaan.

Karakter

Hij toonde karakter op de baan en vocht zich steeds weer uit benarde situaties. "Ik heb hier grenzen verlegd voor mezelf. Ik hoop dat ik deze ervaringen de rest van het jaar kan meenemen. Ik ben niet vergeten hoe moeilijk ik het de eerste vijf maanden heb gehad. Deze prestatie smaakt naar meer."

Geluk

Schalken had dit jaar op de All England Club de wind duidelijk mee. Voor het eerste in zijn totaal acht optredens had hij eindelijk een keer geluk met de loting. In de Deen Pless, de Amerikanen Chang en Morrison en de Tsjech Vacek had hij de ideale tegenstanders. In zijn eerste echt grote test bleek Hewitt toch weer een maatje te groot. Hij verloor eerder dit jaar in de derde ronde van Roland Garros en de halve finale op Queen's van de talentvolle tennisser uit Adelaide.

'Niet gratis'

Vooral in de eerste twee sets was Schalken kansloos. "Ik stond tegen een muur te slaan en ik kwam er niet doorheen," verklaarde Schalken zijn hopeloze gebaar naar de met Oranje-pet gehulde Daviscupcaptain Tjerk Bogtstra. "Je krijgt geen enkele bal gratis van hem. Ik heb keihard voor ieder punt moeten werken."

Vierde set

Ook in het derde bedrijf kwam hij op zijn service voortdurend onder druk te staan, maar werkte vier wedstrijdpunten weg. In de tiebreak sleepte hij er met 7-5 een verlenging uit. Na een blessurebehandeling aan de blaren onder zijn voeten won hij tot grote vreugde van het enthousiaste publiek de vierde set met 6-1.

Thriller

De beslissende doorgang groeide uit tot een thriller waarin beide spelers er nauwelijks in slaagden hun servicebeurt te houden. Tot twee keer toe kreeg Schalken een enorme kans om zichzelf in een comfortabele uitgangspositie te brengen. Hij greep vertwijfeld naar zijn hoofd toen hij een forehand millimeters buiten de lijn sloeg. "Aan die twee ballen zal de komende weken nog regelmatig terugdenken," voorspelde Schalken. "Natuurlijk was het enorm frustrerend, maar ik moet ook realistisch zijn. Ik had er ook al na drie sets uit kunnen liggen. Hij was gewoon te goed."