ANS - Michael Boogerd ervoer zondag wat Karsten Kroon een week eerder voelde. De kopman van de Rabobankwielerploeg behaalde in zijn favoriete klassieker Luik-Bastenaken-Luik zijn vierde podiumplaats. Maar weer niet de mooiste. Boogerd werd er moedeloos van. Het voelt alsof hij 'La Doyenne' niet mag en kan winnen.

De Kazak Vinokoerov won in Ans de sprint van zijn Duitse medevluchter Voigt. De twee waren er dik vijftig kilometer voor de finish vandoor gegaan: eerst Voigt, daarna Vinokoerov. Zij mochten het samen uitvechten. Boogerd volgde gefrustreerd op veertien tellen. Het voelt alsof hij niet màg winnen. "Ik kan niet doen wat Voigt en Vino deden", constateerde de 32-jarige Hagenaar wrang.

Gaatje

"Als ik wegrijd, rijdt een ander gelijk het gaatje dicht." Boogerd zat in zijn tiende Luik-Bastenaken-Luik met Kroon en Pieter Weening gevangen in een futloze groep achtervolgers. De Raborenners maakten in onderling overleg de keuze om niet mee te springen met Voigt of Vinokoerov en om na de Redoute, toen de voorsprong van het duo was geslonken tot 23 seconden, niet koste wat kost door te jagen. De andere teams moesten ook maar wat werk verrichten. Maar afgezien van de Duitser Sinkewitz (Quick-Step) wilde niemand wat doen.

Laf

"De andere ploegen reden zo ontzettend laf", foeterde Kroon (28e), "dat was volstrekt onbegrijpelijk. Waarom reed Phonak niet? Na de Redoute hadden we een grote groep van veertig man. Waarom moesten alleen Quick-Step en Rabo rijden? Misschien voelde iedereen dat Michael de te kloppen man was."

Voorsprong

De Raboploeg mocht terecht klagen over het gebrek aan steun. De twee leiders bouwden vliegensvlug hun voorsprong weer uit tot ruim boven de minuut. "Ik heb op 't laatst alles gegeven, alles eruit gegooid", beschreef Boogerd, die in de slotfase met de Italiaan Bettini en de Australiër Evans in de achtervolging reed. "Ik heb Rebellin en Di Luca geknakt", zei hij nog met enige trots. Toch besefte hij alweer snel dat hij na zijn podiumplaatsen uit 1999 (2e), 2003 (3e) en 2004 (2e) wederom zijn droom niet had kunnen waarmaken. "Ik word er toch wel wat moedeloos van."

Boogerd sprak zondag van een 'psychisch zware wedstrijd'. "Het was koers, echt koers." En in een koers moet je nu eenmaal keuzes maken. Boogerd wilde er achteraf net zomin over klagen als de andere Rabo's. "Ik vind niet dat we verkeerde keuzes hebben gemaakt."

Reactie

Kroon, die na de Amstel Gold Race stelde dat hij door de tactiek van de verschillende ploegen een renner is die zo'n koers niet mag winnen, was het slechts ten dele met Boogerd eens. Kroon beaamde dat een vlucht met Voigt en Vinokoerov uitnodigt tot een snelle reactie.

De 28-jarige keek Boogerd op dat moment aan, maar zijn kopman gebaarde: wachten. "En vooraf hadden we heel duidelijk afgesproken dat Michael vandaag de enige echte kopman was. Ik heb me gewoon aan die afspraak gehouden. Onze tactiek klopte heel goed, maar niemand wilde meerijden."

Huldiging

Boogerd was er goed mee. Stond hij weer op een podium, zoals vorige week in de Amstel Gold Race (2e). Het gebeurde hem in de Gold Race en Luik al tienmaal, alleen mocht hij slechts één keer op de hoogste tree staan, in de Gold Race van 1999. Het deed hem na de huldiging in het voorstadje Ans verzuchten dat het voor hem blijkbaar niet zo mag zijn. "Ik heb het idee dat ik nooit van mijn leven meer een grote koers kan winnen."