ROUBAIX - Erik Dekker verzuchtte het na de Ronde van Vlaanderen al. Het is geen pretje de komende jaren te moeten opboksen tegen Tom Boonen. De pas 24-jarige Belg won zondag, een week na zijn triomf in eigen land, ook Parijs-Roubaix. De overmacht was frustrerend.

De Spanjaard Flecha en de Amerikaan Hincapie, geen kleine jongens toch, reden in de slipstream van Boonen mee naar de wielerbaan van Roubaix. Waarom eigenlijk? "Ze wilden in ieder geval het podium halen", dacht de winnaar zelf. "Wat moesten we anders? Aanvallen kon ik niet meer, daarvoor had ik al te veel energie verbruikt", legde Hincapie de status quo in de slotfase van een weinig spannende 103e editie van de 'Hel van het Noorden' uit.

Alletwee

Boonen blijkt totaal niet wakker te liggen van opgeklopte verwachtingen en de rond hem opgetrokken media-hype in België. "Het is ongelooflijk", sprak zijn ploegleider Wilfried Peeters na de koers, "dat een renner van 24 jaar met deze stress kan omgaan. We hadden gehoopt dat hij dit jaar een van de monumenten kon winnen. Tom pakt ze gewoon alletwee."

Boonen had er een afvalkoers van gemaakt, die begon op het moment dat Peter van Petegem, zijn landgenoot die twee jaar geleden de dubbel realiseerde, al uit koers was na een val. Voorin was op 80 kilometer voor de streep, achter een clubje vroege vluchters, een groep ontstaan met alle favorieten. Peeters: "Iedereen zat erbij die we vooraf hadden genoteerd om rekening mee te houden. Dan moet je niet wachten, maar doorrijden."

Dat deden Boonen, Hincapie, Flecha, de Zweed Backstedt en de Deen Michaelsen. De pechvogels waren de Zwitser Cancellara en Leon van Bon, die de aansluiting verloren door een lekke band. Van Bon baalde. "Ik had het gevoel dat ik voor de overwinning reed. Op het moment dat ze gingen, zat ik ongunstig, maar ik reed er met twee vingers in de neus naartoe."

Van Bon, opnieuw de enige Nederlander aan het front, dacht terug aan 1999, het jaar dat de Italiaan Tafi won. "Toen had ik het gevoel dat ik had kunnen winnen, nu was ik nog beter." Echter in de achtervolging op het vijftal, onder andere samen met de Duitser Wesemann, bleef hij tot op 15 seconden steken waarna het verschil weer snel groter werd. "Het was natuurlijk een heel goede kopgroep, ik heb de laatste dertig kilometer redelijk gefrustreerd in de rondte gereden."

Frustraties

Frustraties bezorgt Tom Boonen momenteel een groot deel van het wielerpeloton. Waar moet het heen met de jonge Belg die nu al iedereen zijn wil op legt? Hij gebruikte de kasseistrook van Carrefour de l'arbre om Backstedt - vorig jaar winnaar - en Michaelsen (lekke band) eraf te rijden. Daarna kon eigenlijk alleen pech Boonen van de zege afhouden.

Op een foutje was hij niet te betrappen, de uitleg na afloop was zeer zelfbewust. "Hincapie heeft nog nooit een grote koers gewonnen, Flecha wel in Zürich, maar hij is ook geen renner die vaak in dit soort finales terecht komt. Ik wist dat ik de rustigste van de drie was."

Boonen won de sprint op het Vélodrome met overmacht. Wie had anders verwacht? 24 Jaar pas en winnaar van een koers die vaak gewonnen werd door renners dik in de dertig. "Ik ben blij dat ik geen tien jaar meer tegen Boonen hoef te koersen", sprak Erik Dekker een week eerder al. Geconfronteerd met de 38-jarige Tafi, die zondag in Roubaix afscheid nam in zijn favoriete koers, had Boonen in ieder geval nog één opsteker voor zijn nog jonge concurrenten in petto. "Zo lang ga ik toch niet koersen."