ROTTERDAM - Het onbetwiste tennisfenomeen is eindelijk klaar met Rotterdam. Roger Federer won het 32e ABN Amro World Tennis Tournament. Hoe klasserijk hij ook is, werken moest hij. Tot het gaatje. De Kroaat Ivan Ljubicic hield hem zondag 2 uur, 42 minuten en drie sets plus tiebreak op het rebound ace van Ahoy': 5-7 7-5 7-6 (5).

De 23-jarige Zwitser speelde vijf keer eerder in de havenstad. De kwartfinale haalde hij altijd, twee keer ook de halve finale en eenmaal de eindstrijd. In 2001 verloor hij in de derde set de tiebreak van de Fransman Nicolas Escudé. "Die nederlaag spookte wel door mijn hoofd toen ik aan de tiebreak tegen Ljubicic begon", bekende Federer die eerder 23 finales won, waarvan de laatste veertien op rij.

Positief cijfermateriaal

De wereldkampioen drong de negatieve gegevens uit zijn geest, verving ze door positief cijfermateriaal. "Mijn laatste finales die ik allemaal won, zijn finales die hij verloor en mijn mooie tiebreakrecord." Deze statistieken hielden de favoriet overeind in de tiebreak, juist toen hij met 2-4 achter kwam te staan. Hij vocht terug naar 4-4, nam de leiding en behaalde de overwinning met 7-5.

"Heerlijk om het grootste indoortoernooi van de wereld ook op mijn erelijst te hebben staan", commentarieerde Federer. "Ik wil volgend jaar graag terugkomen om de titel te verdedigen, als het in mijn planning past."

Anticlimax

Het Rotterdamse indoortoernooi, met voor de tweede maal Richard Krajicek als toernooidirecteur, brak het vorig jaar gevestigde toeschouwersrecord van 104.739 naar 108.030, leek zondag in een anticlimax te eindigen. De eerste set was stierlijk vervelend. Het publiek zat apatisch toe te kijken hoe beide finalisten hun servicegames binnenhaalden. De wedstrijd begon pas toen Federer in de elfde game drie abominabele forehands sloeg en prompt werd gebroken. Ljubicic, die gewoon heel goed speelde in zijn derde finale dit seizoen, pakte prompt de eerste set.

Ahoy' schrok op. Het zou toch niet..? Die Beer van de Balkan had in het verleden al drie keer van de Zwitser gewonnen. Hij was fit en onnoemelijk sterk. En Federer? Tja. Hij was weergaloos door het schema gevlogen. Geen set afgegeven, zelfs geen enkele opslagbeurt verloren.

Niet gemakkelijk

Het fenomeen moest wat ondernemen. Hij ging in de tweede set meer in de aanval. Gemakkelijk was het niet. Ljubicic rook zijn bloed. Drie keer kreeg Federer een breekpunt, drie keer serveerde de Kroaat de achterstand weg. Weer kroop de set naar 5-5. In de elfde game schrompelde de Zwitser ditmaal niet ineen en maakte 6-5.

In het kale hoofd van Ljubicic steeg de spanning. Twee eerdere finales (Doha tegen Federer, Marseille tegen Joachim Johansson) waren verloren gegaan. Hij moest serveren om de tiebreak te halen en moest het doen zonder fortuin. Het geluk zwierf aan de andere kant van het net. Een return van Federer pakte de netband en maakte een gratis punt. Twee breekpunten tegen kon Ljubicic niet wegserveren.

Uitermate krap

De derde set was de dans van de vlinder en de beer. Racketkunstenaar tegen ballenbeuker. Beiden waren superieur aan serve. Geen enkel breekpunt over en weer tot 6-6 en in de tiebreak drie minibreaks. De eerste voor Ljubicic voor een voorsprong van 4-2. Twee voor Federer. De eerste voor 3-4, de tweede voor 6-4. Het was uitermate krap maar het verschil was groot. Het bepaalde winst met 147.000 euro en verlies met 77.350 euro.

Het fenomeen kon lachend inpakken. Hij was ontsnapt aan de eerste finalenederlaag sinds 2003 Gstaad tegen de Tsjech Jiri Novak. De maestro verlengde zijn aaneengesloten serie gewonnen finales met zijn Rotterdamse primeur tot vijftien. "Records breken is niet waar ik het voor doe", sprak hij bescheiden. "Wel speel ik elke wedstrijd om te winnen."