ZEIST - Mario van der Ende (46) heeft definitief besloten te stoppen als scheidsrechter in het betaald voetbal. Hij gaat zich volledig richten op zijn werkzaamheden bij de KNVB. Wegens een blessure kwam de Hagenaar sinds november al niet meer in actie.

In het Nederlands betaald voetbal floot Van der Ende meer dan duels, internationaal 99. Hij leidde twee Europese Super Cup-finales, een EK-eindronde (1996/Engeland) en twee WK's (1994/Verenigde Staten, 1998/Frankrijk). Zijn eerste wedstrijd was Telstar - Willem II, op 27 september 1986, zijn laatste Dordrecht - Volendam (9 november 2001).

De laatste tijd combineerde Van der Ende het fluiten al met activiteiten binnen de KNVB. Eind vorig seizoen liet hij al weten in principe te stoppen, als hij tenminste met de bond goede afspraken kon maken over het vervolg van zijn loopbaan aldaar. Dat is inmiddels gebeurd.

Van der Ende gaat zich in Zeist bezighouden met het scouten en opleiden van jonge scheidsrechters. Ook gaat hij voor de UEFA arbiters instrueren en beoordelen.

Vijf duels op de beide WK's waren voor Van der Ende het hoogtepunt in zijn omvangrijke loopbaan, zo liet hij recentelijk nog weten. Een finale zat er nooit in. Arbiters uit landen die de laatste acht bereikten moesten het toernooi verlaten. Steeds kwam Oranje te ver voor Van der Ende.

Graag ook sprak hij over zijn afkomst. "In de afdeling Den Haag heb ik de basis gelegd. HVV - Oranjeplein, Azure - GDCHB, ga er maar aanstaan. Nergens vind je spelers die het je verbaal moeilijker maken. Die wedstrijden waren lastiger dan Japan - Argentinië op een wereldtitelstrijd."

Ziekte

Van der Ende kon altijd relativeren. Vooral nadat hij enkele jaren geleden een levensbedreigende ziekte kreeg. "De dokter zei: U bent ziek, ik zei: wanneer kan ik weer fluiten. Mijn mentale weerbaarheid heeft me mede geholpen de ziekte te overwinnen. Ik ben wel anders tegen dingen gaan aankijken. Soms is een goed glas wijn belangrijker dan een wedstrijd."

Het besluit om te stoppen, versneld door een langdurige liesblessure, viel hem niet meer zo zwaar. "Ik heb nu eenmaal niet de eeuwige jeugd. Ik wil ook niet dat de jongens straks zeggen: Wie is die ouwe. Het is mooi geweest." Van der Ende is wel bezig zijn ervaringen op papier te zetten. In het najaar verschijnt zijn boek.