WOERDEN - Herman van Zwieten, de voormalig voorzitter van de Nederlandse volleybalbond, is dinsdag op 63-jarige leeftijd overleden. Dat heeft de Nederlandse volleybalbond bekendgemaakt. Hij leed aan een hersentumor.

Van Zwieten was tien jaar lang (1993-2003) de preses van de volleybalbond. Daarnaast had de oud-burgemeester van Woerden een belangrijke functie bij de internationale volleybalfederatie FIVB. Van Zwieten werd vorig jaar bij zijn afscheid benoemd tot erelid van de NeVoBo waar hij als voorzitter roerige tijden had beleefd.

Olympisch goud

Er waren sportieve hoogtepunten met als uitschieter het olympisch goud voor de mannen in 1996, maar ook financiële dieptepunten zoals het faillissement van de stichting Top Volleybal Nederland en de mislukte zoektocht naar een nieuwe geldschieter na het afhaken van SNS Bank. In die malaise kwam overigens na zijn vertrek geen verandering. Met het nog onder zijn bewind opgerichte Pro Volley liep het ook slecht af.

NeVoBo

Van Zwieten werd in 1993 benaderd door oud-voorzitter Piet de Bruin die de NeVoBo hielp bij het vinden van een opvolger voor de al snel afgeserveerde Bert Funk. De Bruin zocht het dicht bij huis. Met het bondsbureau in Woerden leek de burgemeester van die Utrechtse gemeente hem wel een geschikte kandidaat. Pas bij een eerste gesprek bleek dat de vooral om zijn bestuurlijke capaciteiten gewenste Van Zwieten een actief volleybalverleden had en in die sport al betrokken was geweest bij de oprichting van een vereniging.

Van Zwieten hapte toe. "Ik hou van besturen en van sport", verklaarde hij. De keerzijde, soms kritische geluiden vanuit achterban en media, nam hij voor lief. "Sport is emotie, je moet een brede rug hebben."

Onder zijn leiding werd de NeVoBo omgeturnd van een moeilijk te besturen verzameling van 23 districten naar een organisatiestructuur met acht regio's. Hij was een voorstander van schaalvergroting in het algemeen. Zo bracht hij het hoofdbestuur terug van dertien naar vijf leden. Jaren was hij ook vice-voorzitter van de wereldvolleybalbond FIVB, maar na onenigheid met voorzitter Acosta moest hij die functie opgeven waarmee Nederland veel invloed inleverde in het internationale volleybal.

In mei 2003 kondigde hij zijn afscheid van de NeVoBo aan. Hij wilde meer tijd kunnen besteden aan de verzorging van zijn zieke vrouw, maar voelde ook de dreigende sleur. Het erelidmaatschap werd hem vooral toegekend omdat hij in zijn jaren als bestuurder vooral oog had voor de vele vrijwilligers.

Jeugdkampioenschap

"Ik ben bij allerlei jeugdkampioenschappen geweest. Voor mij was het een openbaring om te zien hoeveel vrijwilligers er dan actief met de jeugd bezig zijn. Dat doet mij iedere keer weer wat", zei hij in december bij zijn afscheidsspeech. "Dat ik daar voorzitter van mocht zijn, dat is heel bijzonder."