Dafne Schippers pakte in de nacht van zaterdag op zondag een zilveren medaille op de 60 meter bij de WK indoor in Portland, maar de Utrechtse atlete baalde daar enorm van.

"Ik moet misschien blij zijn met zilver, maar momenteel baal ik alleen maar verschrikkelijk'', somberde Schippers na haar verloren race, waarin ze achter de Amerikaanse Barbara Pierre tweehonderdsten tekort kwam voor het goud.

"Ik weet nog niet precies wat er aan de hand was, maar ik voelde me moe vandaag. Misschien komt het omdat ik hier een rustige week had, na een heel drukke periode en daarvan nog niet voldoende ben hersteld."

Desondanks zag Schippers wel enkele lichtpuntjes. "Mijn topsnelheid is heel hoog en dat is geweldig. Het is ook wel een positief punt dat ik mee kan nemen. Maar de start was niet goed, al werd die wel iedere ronde wat beter."

"We hadden hier andere startblokken dan ik gewend ben. Voor iemand die altijd moeite heeft met die start, weegt dat misschien extra zwaar. Maar ideaal was het allemaal niet'', analyseerde Schippers haar optreden.

Nieuwe situatie

Ontevreden was Bart Bennema, de coach van Schippers, zeker niet na haar zilveren race. "Het kan niet altijd goud zijn'', zei hij nuchter.

"Voor Dafne en voor mij was dit een nieuwe situatie. Voor het eerst ging ze als favoriet naar een toernooi. De warming-up voor de finale ging heel goed en 7,04 is echt geen slechte tijd", bekeek hij de zilveren prestatie van de wereldkampioene op de 200 meter van Peking.

"Dafne komt uit een periode waarin er veel op haar af kwam en waar ze commerciële en andere verplichtingen had, die je als coach in een ideale wereld misschien niet zou zien. Maar in zo'n wereld leven we niet. Wel zullen we goed bekijken hoe we het in de aanloop naar de Spelen gaan doen. Gelukkig loopt ze daar afstanden die haar beter liggen en waarop ze nog meer van haar snelheid kan profiteren."