Boogerd helemaal alleen op de wereld

HOEI - Michael Boogerd zat woensdag, meteen na afloop van de Waalse Pijl, vol tegenstrijdige gevoelens. De benen waren super geweest, een prettig gevoel zo kort voor Luik-Bastenaken-Luik. Maar echt zorgeloos keek de Hagenaar, negende achter winnaar Mario Aerts, niet uit naar zondag. Daarvoor was de zo gewenste ondersteuning van zijn ploeggenoten te gering geweest.

"Ze doen heus wel hun best", sloot Boogerd een betoog af, waarin hij zijn positie had vergeleken met Remi, hoofdrolspeler in Alleen op de wereld. De Hagenaar had in de finale meermaals ongerust achterom gekeken. Hij viel aan op de Cote de Bohissau, op de Cote de Ahin, maar telkens schoof de groep met favorieten weer aan. "Dan zag ik 35 man achter me rijden: Lotto met drie man, de Fassa's met 23 man, zo leek het. En ik zat daar helemaal alleen."

Hij was ze gaan zoeken, zijn ploeggenoten. Eerder in de koers liet hij zich terugzakken in het peloton, daar reden de Zwitserse gebroeders Zberg, de Amerikaan Leipheimer. "Ik ben ze gaan halen, wat natuurlijk helemaal niet mijn taak is. We hadden afgesproken aan te vallen, niet om te rijden voor de tachtigste plaats."

Beat Zberg en Leipheimer hadden zich wel even alleen aan kop van de wedstrijd gewaagd, maar dat was niet wat Boogerd bedoelde. "Als je de koers wilt bepalen moet je met vijf man voorin zitten. Dan straal je als ploeg ook iets uit. En dat kan ook als je niet optimaal bent. Ik heb in het verleden ook vaak genoeg van voren gezeten als ik minder was."

Minder scherp

Ploegleider Adri van Houwelingen was minder scherp in zijn commentaar. "Ik denk dat de Zbergjes en Leipheimer naar behoren hebben gereden vandaag. Michael was gewoon een van de besten in koers. Hij heeft alleen de pech dat hij bij zijn aanvallen niet de steun krijgt van renners als Casagrande en Etxebarria. Dat zijn jongens die kunnen gokken op hun explosiviteit op de Muur."

Tot een confrontatie der groten kwam het niet. Een groep van vijf renners reed acht kilometer voor de streep, kort na opnieuw een vergeefse poging van Boogerd, weg uit de eerste groep. Aangezet door Belgisch hoop voor de Waalse klassiekers, Axel Merckx. Zijn landgenoot Aerts, de Italiaan Noè, de Venezolaan Unai Etxebarria, de Portugees Azevedo en de Italiaan Bartoli waren gevolgd.

In de slotklim werd Aerts uitvoerig gesouffleerd door ploegleider en tweevoudig winnaar Criquielion. "Hij heeft me mijn zenuwen in bedwang doen houden. Ik moest in de steilste bocht de buitenkant houden. Dat heeft goed uitgepakt." Aerts kreeg een gaatje en won de koers zoals vorig seizoen zijn ploegmaat Rik Verbrugghe dat deed. "Ik ben altijd van hetzelfde niveau geweest als Rik. Hij heeft vorig jaar de grote sprong gemaakt. Ik wist dat ik dat ook kon, maar het was wachten op dat ene moment."

Michael Boogerd is op zoek naar een moment dat alles klopt. Liefst natuurlijk zondag, in Luik-Bastenaken-Luik. De benen zijn goed: "Ik heb hier nog nooit zo goed gereden", was hij na afloop overtuigd. "Ik heb in ieder geval de bevestiging dat ik heel goed in orde ben. Ik kan mezelf ook niets verwijten. Ik hoop alleen dat anderen, Fassa Bortolo of de ploeg van Rebellin, zondag de koers willen controleren."

Transfercarrousel Formule 1

Transfercarrousel Formule 1
Welke coureur rijdt waar in 2019? En wie zijn in beeld voor welk stoeltje in de koningsklasse?
Tip de redactie