Ajax kansloos in Salzburg? Zo makkelijk gaan we bij NUsport niet mee met de waan van de dag. Eigenlijk ging er maar één ding fout.

Voetbaljargon, ik ben er dol op, vooral wanneer het wordt ingezet om nederlagen te verklaren. Uitgestreken gezicht, de blik getormenteerd op oneindig en dan die genadeloze voetbal-inhoudelijke zelfanalyse tot op het bot. Prachtige televisie.

Mijn favoriete uitdrukking van het moment was donderdagavond weer veelvuldig te horen in Salzburg: 'te snel (of te veel) balverlies lijden' of (zelfde uitdrukking in een ander jasje) 'verzuimen je onder de druk uit te spelen'.

Daar kun je om lachen, maar het speelde Ajax natuurlijk wel degelijk parten tegen die Oostenrijkers. Probeer maar eens een geweldige wedstrijd te spelen terwijl je steeds de bal verliest. Dan kun je nog zo'n sterke ploeg hebben, maar dan kom je dus gewoon niet aan je eigen spel toe. Wat dat betreft zat het Ajax gewoon niet mee.

En nu niet roepen dat een ploeg als Real Madrid dat veel beter doet. Die hebben makkelijk praten omdat ze momenteel de resultaten mee hebben. Nogal wiedes dat het dan goed gaat, terwijl het allemaal heel betrekkelijk is: zelfs de sterkste ploeg ter wereld krijgt het lastig als er veel balverlies geleden wordt.

Domino-effect

In een voetbalwedstrijd is het gewoon echt een lastig probleem als je maar blijft verzuimen om je onder de druk uit te spelen. Het kan er namelijk toe leiden dat de tegenstander steeds de bal heeft, dat jij onder druk komt te staan en dat je als gevolg daarvan achter de feiten aan gaat lopen. Het is een domino-effect.

Nog lastiger wordt het wanneer er sprake is van onnódig balverlies. Dat is voor een voetballer echt om gek van te worden: alle voorwaarden aanwezig voor een klinkende triomf - en dan steeds onnodig balverlies lijden. Dat zijn echt rotavonden.

Je moet zelf voetballer zijn geweest om te weten hoe ontzettend frustrerend dat is. Ik durf zelfs te stellen dat het je je carrière kan kosten.

Ikzelf was, in alle bescheidenheid, een behóórlijk begenadigde voetballer, die zich bij SC Joure moeiteloos opwerkte van de C2 naar de B2 en daarna de A2. Mijn opmars door de leeftijdscategorieën was werkelijk onstuitbaar. Mijn trainers waren heel realistisch: Pot valt niet voor de B-junioren te behouden. Die zit binnen twee jaar bij de A's. Geheid.

Ik maakte deel uit van een schitterende lichting voetballers, die achteraf eigenlijk alles in huis had om de wereld te veroveren, ware het niet dat we onszelf in één opzicht tekort deden: we leden voortdurend balverlies. Onnodig, voeg ik daaraan toe, want het waren echt geen wonderploegen waar we tegen speelden.

Hoofdschuddend

Als ik zo eens op mijn voetballoopbaan terugkijk met de kennis van nu vielen vrijwel ál onze nederlagen te verklaren door het feit dat we te veel balverlies leden. Op sommige dagen deden we niet anders. Ik denk achteraf dat dat vooral met ervaring te maken had, want we waren een erg jonge ploeg.

Ook vind ik het achteraf moeilijk te verteren dat mijn trainer altijd maar zo'n beetje hoofdschuddend langs de lijn stond en eigenlijk nooit echt gericht met dat balverliesprobleem aan de slag is gegaan. Daar valt toch op te trainen? Dan had er echt iets moois kunnen ontstaan en hadden we de wereld nog gru-we-lijk veel pijn kunnen doen.

Maar goed, zo is voetbal. Je kunt nog zoveel kwaliteiten hebben, maar je moet ook de juiste mensen op je pad treffen. Feyenoord-Ajax dan maar, want over die wedstrijd wil ik vandaag mijn deskundige licht laten schijnen.

Het wordt een heet middagje, daar in De Kuip, want Klassiekers zijn altijd wedstrijden op zich. Het moet natuurlijk ook een beetje meezitten. Persoonlijk denk ik dat dit typisch zo'n wedstrijd is waarin de ploeg die het minste onnodig balverlies lijdt een goede kans maakt.